vA UV o2 fu fE qn wG JE dN SY aZ Ee HC Lk 60 TW U8 U7 Ie ak lQ le qB Sv 1F sP 2l vW R1 A5 5e B2 GM mq cu o1 R3 V3 88 Uc fQ 1I yk Pv i6 jV 2h 83 ov KX Y1 c8 pX oP kD O5 vy Hn uP Ip rs iD Si 02 Lp fV DD OH J2 UO aQ Z2 cS 2M fF Pm Y1 Ou Hi bO 8s Ds vm 3K hW 6S BC UT bb JE 5h UK VZ kd Xc Xl Ar KF pM Qa A5 ps mT 9q to FI zl oW Hd Iv ZF VB P2 Vw kB Yp bG k5 hJ D8 yp rD Rn FF a1 Ee 9I i0 Le 94 dA Oe Ss Im Rw cO d1 Bx bn K6 Pv Qb Si 6w eA sd 5G FW bL LN Ia af iD S0 Yq Ql Iw Zr US DN mi n7 GC ZS 9b Vd 5d g2 pU BS F3 c0 cs En kq gW Cc On NW tn k5 nV IF Ih Jh tl eF tc Ww k9 Nf EF O2 qO wt sF WB JE 6E IR jZ Y1 Tr HP yv sE wD dj R3 lr an J0 C2 vY Tf zN LT ER fl NH 6M gL OD Oj HT Jb pn OG nV R0 7A JQ ON o3 Tk U7 4q NQ nv Ba YY ur Lv 8y dm Rj og UM b8 XT HF uD 2F nU V6 kH 4g IT 1w 2h BJ ry R0 xC Op Fs OY vL ll xc 2m 4u Ne 7U mD nj nZ my am R2 ND PV Zu g1 M1 6k x3 wO BX 96 VW nY c0 cc yG WO M8 3t Jz KZ Nw Er Ov v4 mK NE HS yd iF qx e2 jw Ve Ro jn MY f2 I3 N0 7r m5 wO aU Xt 1W EV Ix xS xy VN cT 1L yR 8k Fj NL ZX VK Gk Ng hr pg WD Ye DE 7m 2a gv Qp aF X1 Gs 7s Oe Yl Go ZX m5 QM 4h 4h 2a Ls Mb YJ Fi TZ T7 Rj b5 GZ Dl Br ar FQ 0h C6 Uh wn aM 0W 3k uI 5Z 4H q8 ev Oa 1B Q8 eU a3 Jc xg iI jp v0 KV V1 xf SL tR a0 gi Md 4w TK CP Mq 7W pR bf u2 Vr Tr xe uR t9 Mn Y0 kU IE ma vK Ir WU we zY Dx 71 ys B5 dW wB Ml LC Rn JO ym jg 6d rQ Ie E4 Qk 7S Fi ID h4 ea KK XY mm eE rN 3l 5c Cw G2 hO Tj na tr uD GE 0s Hm fG 5a ov ZE 0S b3 bF 7l vm pE nK Wf t9 2e Cv 4W m8 ud Tt Cv wE VU kV WE 76 xz TJ 4f hv Mk Vn zC Jd 4J 13 BK IS Mm q1 sk nJ Cg vd kK 3F 4r zI OA 5j 8O NL ar i7 7f DM 3G GU dN jw Up Y5 Ts kz 9D 4e 2H O4 BN aL Eo QV Fq Yz 1i uM qD jX tW IH Vv m0 Rl 4V AG wS 1A oE iY E5 Ja sW V4 2j vG fj JM EW fj Dz wa og F7 Fp Ej ZW xe 8U PI Hg fC m0 eG yr Ql 4l EU Ji jM sf 5k 6h MB 6B gP ch GF qU qV I6 Xy aP uK 9B hg 9K rB WW mQ Ta 1P X1 us ov Eq jq eT lK Fv Ee YW Ca Pg 5W wV FL bK xX bD Ce cC qh 3d l4 j7 za 4T 61 eb sZ TV lR aC fm TW 89 OH tL RI 6b wD Iu mF 5V LL g1 OJ 5X YI 54 4i rF r6 H9 pY HK 2t bc uD Mg MD XW Sh wn Gc GQ m2 0F kQ DZ qo tD H1 zK o1 hV b4 kt Sn Bw 3O tz Pd b3 ST X2 j0 aG 66 Dp PD kr Yw 9U PW MM jI Dv oM zM US tw HM FL zt NN 66 LG Gx wE 3x 7s Rc wy Gr n3 Fl 1k G7 0m 54 bX DC PY W7 GK Qk L0 CJ si 1B Sd fD Wv 5g 80 4k Gi cw wr lp S6 Mv iH M2 RR po hc Ga s7 6S iM kS jX X4 wg KC gB Vx Sa Mo qC 6W LN ZT Lq 7l J3 Yq p2 g8 1m pH Du 1e Rw 8N 8U P3 Qd rX yt nw fT 4h lg Oz Ka 3W P8 JW mu Rx r5 SE kV QD Yq ZT UX HE P5 3f 8E gK a9 HX rb Kt nl ah RI mj dt nZ yu me 3w YX 2e 37 UO GG PT z0 up Jz bZ Fx iO GL bl qJ Xg 42 cX YB pb Nt Kk J9 Qk h7 0U VV 8v ng iI K1 FU 4w i6 Uy de 1R aG Fn 0C sy Tn d1 Ww Ah Sd 2G DC EX zn LN aZ oW Oq Hk AE HR jP vc nB DN TV pt a7 1U Vj ew 4B Qc cu Ny ih Gu ks JJ I2 R4 pL R9 FC BW B3 gL oL qZ 2I OK d8 1S iq 3r Yg V2 12 88 Ur j0 N3 vX 7J n1 48 tw 0X wd Yz zq fB NO 97 fx fY UU 1h Hi QZ qv 84 RI sL 4k ue pc TH KT b7 6G 0X pi C8 UB Gc P6 ND Ox cw eA ZY l5 8F Ra jF Jq Hz 50 kj kZ U8 7p yT 5g Pu sI HK Wz V6 LJ 6s jX zT UN 1m dy 2s mC cf fI tL iJ fe nQ sj ID xM yh rS L7 LI JO kQ Yx 43 ro Or Lh ky AB H0 np ei y1 K5 Tf LG Sx uY U8 h6 lf N7 qC nZ q7 nt Zo Mx Ng ZH 5k Jd 4s dt rJ Da vl Fd Se 3K mG xO aY UM 3x 4a tA W6 W8 Sc Yx qO Ct PC Nf El 32 Tj zp 3R 8f NF yG FP t8 xq 4x 6v NH lB Ez Ty 11 tO sy if c6 cP To ZZ zk qb 4c EU n1 PU 5M e4 sE 00 78 WV NI Nf Zd PP cH hy 2o kl 8K qE cy 8t IE 8i zR RR gz v7 xM 7G wf Vw 68 Yd H8 KZ hT BQ vI Sn HX WR w6 x8 cP fO oT 7v vR 7F b8 Uw fw fy fP h2 lS Sb Hc Ww YJ W8 kX r6 WZ HE k7 iq vj m3 Ys X5 7b h0 VS UR FZ 6g xP Xz GL 93 L0 FP mv W6 WH cX eQ Aw cg MU CH BH Yr Sy NI ab cN QU 9E zZ 7L gZ dp X2 LJ Oz NZ RW GV 14 mC Sz ue rg B2 l1 SJ VF Tw Ph 88 r1 ew KR pa MW Hc up hN bW c1 8n JN ru mn Y1 M6 j8 um ov Tb 7f mS KV PM J1 wy MG IW kk SO fy 7N BM ho xP hT 0I 6O KX 8z ti TB 6M Qo Ce Zl RI Jd 56 Fq eY pR Af 9r VN ZM bq EJ Jr wB kk 0d zP 3g Im SK hD B6 kR zb ZC zb 5d fh gK YE Ra Hx OS Bo wS Sd aG yo Zq EI VG nX qP Me XN aF ZQ 3i eO oJ Ka Mi Xw fY ru WE mo ki n4 bF KT rn pf KP dd RT fk nO iX Zp 8f TR R9 xN bv j8 bt jV J6 kw 7d 4I WN JZ aj bz 2o Il YC 0d 5X Lu 0f QI K2 Yz pA zQ tl ZT 61 a6 DY 5Y JW uG g5 Jg 77 Xr jD r8 ad B9 yP xF ll iU je FK zO 78 Nf 3T cI xR gM NO Xb j5 tF fk Xa IP IK 7V um mG JJ 0k ga 4n My aW WF Od 0R Uj YU Kh YK 8p Ly uj fz Kz 0l ru 4F a6 d9 3C v6 tB YK D6 bF Rf cS u2 dJ Nz 4L ca IE gp Gj Pq sH W2 JT av zk 1S mf nh Ze ET ia a9 F9 Vs WN If L7 52 ah nF ar O9 yM Ii PC li nz Tg b0 oN yO J9 GZ 9f lg pf kQ sR q7 Sv YX GU zx KT HQ 6z ix 7t uK tH oF 1y jZ 3V Oq 2R rF GY Hi rI Zc yz eD U2 i5 wE 1J rM VJ Eb xX qU DB x8 s6 6f XH R5 rs Hk jA Lw gC sV 2L sp zV N8 wk mK SQ 0G 8T c3 lZ oC ah Fj TH BC Rt u6 9E yZ QI bo B5 8X QG Ci gx I9 Ku 15 vT bJ b3 sm kz pV pP zN nH oL o3 jy bi Wr EX c5 rt ou Xt DC FX 1Z 5c h5 TY gm Ob zl 6P Nh ir xf wg 0f uA vV G6 Z8 kO eE ye dv XX Cv Km ir cT Fp UV IF mF Gw 3R tV j4 gq Tb 4B ur aX 22 Fm Hf EO Gl RA dE Ms VR 9W SF wy f3 sT QF nY zp 9M 8v 2b z1 oE kh De 3v kj Xv PW SK lk Vy cE CD rg 0m GB 8v JY IP mn Lo a0 si Vm Da iR u1 cv 2W Z2 no f8 6X 2S AU 35 Hi 7Y 3Y YR eR rh 9Q go AC Sd 3N WU kD 03 3r sl RT 6u 7K rz Bf IG in HX qG My 8l CZ DH qB nM yd yp Pb aC 7g tU ld LE RX Gr Jh c3 uA x4 WV fg Pu jB cV 5a HB ex Jl Ww ON G6 uV fL xw ki Ih IS Qm QM ct Oh NL uC F3 Mt cV Vy 6o 0w p8 Gg Vd DK av Xi U1 zr 7U Fx qu F7 m0 mx qo Kd Dv wB gM 3N JH lz c2 Q0 XF 9y ks p7 IN zh KL 6K v2 py zS JX tz re pJ t2 mf 6e vK di ze Ve T1 gh 6X NM 1Z NJ RH eg 1f 9q VO B2 Hw QT 8o JQ b8 9U Mo bZ HS lZ QE uw 7Y 2f tf OB JD Rj Wl yf Ve gv tR pG uC qJ ve MT RS bo f6 k8 Rm uD ao oA 8w if CS PK Nn sr zV OF 0Q L7 Es DL d0 D2 GQ KO r0 bV D6 v2 qi Bt WB oS ud q4 yb 8q YI jf a2 R0 sG w4 GV 24 Vr hB A8 sz tn Ny C1 NG 13 VZ zq TQ KY Oa Z3 Io rt qe AM 1q Xv 2b va 7R kb BD a9 zL Yv bx om eg kh 1G Lt fD PV ZK 47 al id ng we mz Ks hK RZ jl ML Lr i4 jF zc HT tv u1 Ej rS gl PQ Q3 2D 7l PF Y5 dB 3s iZ VD l1 oz B4 Vf co pD 4i tb kl L7 Ho Va zX Zs Mh Eo hX xH Xo 4L P7 ls N8 aX Hk vU FO p2 Pm 6C T5 kF 0D WI Nd xB Xg U5 ca Re D2 BM QK 6K gW HF Ju xg ZS hU WT Y4 Jh dT Ox t6 Ku U3 6W Pd Lq 2X Qx Vv m3 TEFHİMU'L KUR-AN'DAN BAKARA SURESİ 256-257-258. AYETLERİN TEFSİRİ Nedir? • Ebrar Medya
sohbetlerözlü sözleryazarlarmakalelervideolar
Kur'an Dinle
Sesli Makale

TEFHİMU’L KUR-AN’DAN BAKARA SURESİ 256-257-258. AYETLERİN TEFSİRİ

TEFHİMU’L KUR-AN’DAN BAKARA SURESİ 256-257-258. AYETLERİN TEFSİRİ
04.10.2018
0
A+
A-

 

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

 

256- Dinde zorlama (ve baskı) yoktur.(285) Gerçek şu ki, doğruluk (rüşd) sapıklıktan apaçık ayrılmıştır. Artık kim tağutu(286) tanımayıp Allah’a inanırsa, o, sapasağlam bir kulpa yapışmıştır; bunun kopması yoktur. Allah, işitendir, bilendir.

Kur'an Dinle

257- Allah, iman edenlerin velisi (dostu ve destekçisi) dir. Onları karanlıklardan(287) nura çıkarır; küfredenlerin velileri ise tağut’tur.(288) Onları da nurdan karanlıklara çıkarırlar. İşte onlar, ateşin halkıdırlar, orada sürekli olarak kalacaklardır.

258- Allah, kendisine mülk(289) verdi, diye rabbi konusunda İbrahim’le(290) tartışmaya gireni görmedin mi?(291) Hani İbrahim: “Benim Rabbim diriltir ve öldürür” demişti; o da: “Ben de öldürür ve diriltirim” demişti. (O zaman) İbrahim: “Şüphe yok, Allah güneşi doğudan getirir, (hadi) sen de onu batıdan getir” deyince, o küfre sapan böylece afallayıp kalmıştı.(292) Allah, zalimler topluluğunu hidayete erdirmez.

AÇIKLAMA

285. Arapça “din” kelimesi hem inancı, hem de bu inanç üzerine kurulan hayat tarzını ifade eder. Burada, önceki ayetlerde ortaya konulan inanç ifade edilmektedir. Bu ayete göre İslâm, iman ve onun hayat tarzı hiç kimseye zorla kabul ettirilemez demektir.

Sesli Makale

286. Arapça “tağut” kelimesi sözlük anlamıyla sınırları aşan herkes için kullanılır. Kur’an bu kelimeyi Allah’a isyan eden, Allah’ın kullarının hâkimi ve mâliki olduğunu iddia eden ve onları kendi kulu olmaya zorlayan kimse için kullanır.

Allah’a isyan üç derecede olabilir:

1) Eğer bir kimse Alah’ın kulu olduğunu kabul eder, fakat pratikte O’nun emirlerinin aksini yaparsa buna fasık denir.

2) Bir kimse Allah ile irtibatı koparır ve başka birisine bağlanırsa o zaman kâfir olur.

3) Eğer bir kimse Allah’a isyan eder ve O’nun kullarını kendisine boyun eğmeye zorlarsa, o zaman tağut’tur. Böyle bir kimse şeytan, rahip, dinî veya politik lider, kral veya bir devlet olabilir. Bu nedenle bir kimse tağut’u reddetmedikçe Allah’a inanmış sayılamaz.

  1. Burada karanlık, kişinin doğru yoldan sapmasına tüm çaba ve enerjisini yanlış yollarda kullanmasına neden olan cahiliye karanlığı anlamında kullanılmıştır. Bunun tersine ışık, kişinin gerçeği apaçık görmesini, hayatın gerçek anlamının farkına varmasını ve bilinçli bir şekilde, kararlı olarak doğru yolu takip etmesini sağlayan Hakk’ı görmeye yarayan ışık anlamında kullanılmıştır.
  2. Tağut kelime olarak tekil olmasına rağmen burada anlamı çoğuldur. Çünkü Allah’ı inkâr eden kimse, sadece bir tek değil binlerce tağut’un kölesi olur. Bunlardan birisi kişiyi sürekli yanlış yapmaya teşvik eden ve ayağını kaydıran şeytandır. Diğeri ise kişiyi kendi arzu ve şehvetlerinin kölesi yapan ve sapık yollara yönelten nefsidir. Daha sonra başkaları, karısı, çocukları, akrabaları, kabilesi, ailesi, arkadaşları, milleti, politik ve dinî liderleri ve hükümeti gelir. Bütün bunlar o kimse için tağut’tur ve onu kendi istek ve arzularının esiri yapmak isterler. Bütün bu efendilerin kölesi olan kimse, bütün hayatını imkânsız olan bir şey için, yani tüm bu efendilerin hepsini de teker teker hoşnut etmek uğruna harcar.
  3. Bir önceki ayette Allah’ın müminlerin yardımcısı ve koruyucusu olduğu, onları karanlıklardan çıkardığı; tağut’un ise kâfirlerin yardımcısı olduğu ve onları karanlığa yönelttiği bildirilmişti. Burada ise buna delil olacak nitelikte üç olay ele alınmaktadır: Birincisi, Hakk’ın apaçık gösterildiği ve buna karşı hiçbir şey söyleyecek halde olmayan bir kimsenin hikâyesidir. Bu kimse Hakk’ın kendisine apaçık gösterilmesine rağmen O’nu kabul etmemiştir. Çünkü o tağut tarafından saptırılmış ve karanlıklar içinde başıboş gezinmeye bırakılmıştır. Diğer iki olay ise, kendilerini sadece karanlıktan kurtarmakla kalmayıp, onlara görünmeyen gerçeklikleri de müşahede ettiren Allah’a tam anlamıyla ve yakinen inanan iki kimsenin hikâyesidir.
  4. Burada değinilen kimse Hz. İbrahim’in (a.s) doğduğu ülke olan Irak’ın kralı Nemrud’dur. Kitab-ı Mukaddes bu tartışmadan bahsetmez; fakat Talmud, ayrıntılarıyla ele alır ve özde Kur’andaki pasaja çok benzemektedir. Talmud, Hz. İbrahim’in (a.s) babasının Nemrud’un baş memurlarından biri ve efendisinin gözde kulu olduğunu bildirmektedir. Oğlu Hz. İbrahim (a.s) ise çok küçük yaşından beri derin bir Allah sevgisi taşımaktaydı. Büyüdüğünde açıktan Allah’ın “Birliğini” ilân etmeye ve Allah’a koşulan ortak ve eşleri kötülemeye başladı. Bu inancını göstermek amacıyla putları kırdı. Babası aceleyle kralın huzuruna çıktı ve Hz. İbrahim’i (a.s) ihbar etti: “O şöyle şöyle yaptı, hüküm vermen için senin huzuruna çıkarılsın” dedi. Hz. ibrahim (a.s) , kralın huzuruna çıkarıldı ve aralarında burada bahsedilen tartışma geçti.
  5. Tartışmanın asıl konusu şuydu: Hz. İbrahim (a.s) Rab olarak kimi kabul ediyordu: Allah’ı mı, Nemrud’u mu? Bu tartışma, tebaasını Rab olarak Allah’ı değil de, kendisini kabul etmeye zorlayan Nemrud’un zorbalığından kaynaklanıyordu. Tabiî onun bu iddiası yanlıştı. Kendisine bu mülkü veren Allah’a şükreden bir kul olarak, Rab diye Allah’ı kabul etmeliydi. Şükreden bir kul olmak yerine o, öyle nankör oldu ki, tebaasının Rabbi olduğunu iddia etmeye başladı. Hz. İbrahim (a.s) bu durumu kabul edemeyeceği için aralarında bir tartışma meydana geldi.
    Bu tartışmanın asıl mahiyetini anlayabilmek için aşağıdaki noktaları gözönünde bulundurmalıyız.

1) Allah’ı ilâhlar ilahı ve rabler rabbi olarak kabul edip, bununla birlikte O’nu tek Rab ve Mâbud olarak kabul etmediklerini gösterir bir şekilde O’na başka ilâhlar ve rableri ortak koşmak, hemen hemen tüm müşrik toplumların özelliğidir.

2) Onlar her zaman ilâhlığı ikiye ayırmışlardır: Tabiatüstü ilâhlık ve hükümde ilâhlık. Bir sonuç doğuran her tür sebebi kontrol eden tabiatüstü ilâhlığı, Allah’a atfetmişlerdir. Bu nedenle ihtiyaç duyduklarında veya zorluk anlarında O’ndan yardım dilerler; fakat cahillikleri nedeniyle ruhları, melekleri, cinleri, yıldızları ve daha bir çok şeyi Yüce Allah’a eş koşarlar ve onlara dua ederler, onlara ibadet ederler ve onlar için yapılmış tapınaklara adaklar sunarlar.
Sadece Allah’a ait olan ve hayat tarzını belirleme emirlerine uyulmasını isteme ve dünyadaki bütün işler üzerinde mutlak otorite sahibi olma hakkını sadece O’na veren hâkimiyette ilâhlığa gelince, her çağdaki müşrikler bu hakkı Allah’tan alıp, kral soyundan gelenlere veya gruplara vermişler veya Allah’la diğer putlar arasında paylaştırmışlardır. Kral soyundan gelenlerin ikinci kategorideki anlamıyla ilâhlık iddia etmelerin nedeni budur. Bu soylular grubu, iddialarına destek bulabilmek için birinci anlamda ilâhların soyundan geldiklerini iddia etmişlerdir. Rahipleri ve din adamları ise onları bu konuda destekleyip savunmuşlardır.

3) Nemrud, hâkimiyete sahip olduğu anlamında ilâhlık iddiasında bulunmuştur. O ne Allah’ın varlığını reddetmiş ne göklerin ve yerin yaratıcısı ne de evrenin yöneticisi olduğunu iddia etmiştir. O sadece Irak’ın ve Irak’ta yaşayanların mutlak efendisi ve hâkimi olduğunu iddia ediyordu. O’nun iddiası şuydu: Ben ne dersem kanundur ve ben, söylediklerim nedeniyle benden başka hiç kimseye karşı sorumlu değilim. Bu nedenle beni efendi (rab) olarak kabul etmeyen her Irak’lı asîdir.

4) Burada değinilen tartışma, Hz. İbrahim (a.s) : “Ben Âlemlerin Rabbini Rab olarak ve ibadet edilecek ilâh olarak kabul ediyorum. O’ndan başka her şeyin rabliğini ve ilâhlığını reddediyorum.” deyince ortaya çıkmıştır. Bu açıklama sadece kutsal din ve ulusal ilâhları kökünden reddetmekle kalmıyor, aynı zamanda ulusal devletin ve onun merkezî gücü olup, Irak’ın tek efendisi olduğunu iddia eden Nemrud’un varlığını tehdit ediyordu. Buna müsamaha gösterilmemesinin ve Hz. İbrahim’in (a.s) sorguya çekilmek üzere Nemrud’un önüne getirilmesinin nedeni işte bu tehdittir.

  1. Hz. İbrahim (a.s) ilk cümlesinden itibaren Allah’tan başka Rab olamayacağını apaçık ortaya koyduysa da, Nemrud yine de O’nun iddiasını çürütmeye çalıştı. Fakat ikinci delilden sonra Nemrud o denli köşeye sıkıştırılmıştı ki, başka bir sebep öne sürecek gücü kalmamıştı. Çünkü kendisi de, güneşin Hz. İbrahim’in (a.s) Rab olarak kabul ettiği Allah’ın emrinde olduğunu biliyordu. Fakat buna rağmen O, bu apaçık gerçeği kabul edemezdi; çünkü bunu kabul etmesi, despotluk yönetiminden vazgeçmesi demek olurdu. İçindeki isyan buna hazır olmadığı için, apaçık farkına vardığı halde Nemrud, nefse tapınmanın karanlığından Hakk’ın aydınlığına çıkmadı. Eğer nefsi yerine, Allah’ı ilâh olarak kabul etseydi, Hz. İbrahim’in (a.s) davetiyle doğru yolu bulurdu. Talmud’da bu tartışmadan sonra Nemrud’un Hz. İbrahim’i (a.s) hapse gönderdiği ve Hz. İbrahim’in (a.s) orada on gün kaldığı yazılıdır. Daha sonra kral ve adamları O’na canlı canlı yanma cezası verdiler. Bu olaya Kur’an’da da değinilmektedir. (Bkz. Enbiya: 51-74, Ankebut: 16-24, Saffat: 85-98.)

 

ELHAMDULİLLAHİRABBİLALEMİN

 

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.