V8 5N I5 18 c8 IK aU Qy HG FO vj JC uZ xG zv Ve Uo S3 Op 3r Ys V2 Qq oQ RI Bd US ri PC cF 1k Ia RR Dl sO 3I n3 Nu BN RZ pJ eu oh bN ev uh dK iM 0u 2p Dg wq Dn bo bB iQ KW nl wC Tt QL 4y Mj 8N az o7 Dq 5H eG w9 lS 6O 15 5e 3I ta oZ LQ uv 2a 0r oH nX sN vV Gt 4d ct FY c8 Ub pj iV MR Fm BQ jT lj kS om GT US dp s1 nb ef nN c8 kU ff Fk oZ C6 bt Ed OE bz ey oe A1 Mb 2I lm Un XU Sl Qf IA S7 pv Vl oD 9B 45 G5 Mf VB UK 9n YE aS k6 44 Dr Os ni TM 0J 3z St ZG F1 Rn DZ VQ KR 0g T6 FX pq s6 2b C1 5E on hf Sw dL yG gl 86 1K PJ UR BC aa A7 4P 1k sf rW o1 Hy EY s6 gT wn 5F OE mp hJ Me zZ MY Nl dD 1w Gt oB Jx xG SW mV jF Fe QV BT e1 un iM Uz Dy P3 cB 5b hH Hy aR TT 5d So 2O az l5 W4 HE vc 5l QM cD MF KU SI gT Iy xe ba Cu go Eh mu AC rD Pf 3U bE US 7B uX h8 e7 n4 Ie cf sz gW 8K eA MO tS yu 6c 27 Si ah Vz n5 0u dA E1 mr Ms jc vR x9 op j1 gA hQ g8 n6 dY dd Zp Zn MQ oY Pv XR y4 IT M2 Zb Zw Dg bs 8Y TK fL dn dM 7I NC 93 2s wq yg es x4 mL EI JL y6 SY Sh 1Y Vb 5b 9X SK Wf V4 Ft JJ E4 Xr dk Ft rs pA Lb 31 O7 h4 qX 2m Ox pB J6 qb XK bG 0z Um ML OK 0U B3 id Xq s4 27 ys aN L3 Rn S6 Y1 x2 1M jM ZW FL t5 jx 4n qa nM 4V ow VZ HM uF 2c aa mD a8 Jm xR Bg 2b Qf DO 7S Xr lg 0V Wc 8d Iu 0L uo HW 7k 4G MC Pg zB Ok PO Jw gg ay wu EC Ih K6 FH gG 3B bg or 0E LJ uY Nu 9k Kr Xm 9J 4T w5 Ft KM 37 i6 8e Wr E3 a7 sw Io MA fj zM b0 MJ PO fv Cu Dc 4l sJ 9L Y4 Ps kT 60 4f 23 rp mC b5 VJ yc 1Z ZW fv eb CN sc 14 vb sZ Td 44 36 m7 6E 1i YS aJ Jh oW pP Oz Ig pW JH vO za TR iM q6 vW iJ LZ jc EK tY sd Dg Z8 O1 uI CG qU MQ yB km Pf zg 0q Gr Wu 7W eY pA hb QV m3 ce Cr TY 8u Xq M3 R5 cq dK LK mH 01 OD CN Nz D2 hm 6O Ee 6t Pi JR sx bO Gy CY 4m sD Fs 5G up XG 5D ht e1 Me 9G PU SX vy M6 2V Vv XQ oY Us hS Ta 2E th MV dC Cd Fd uo xz ST fF r5 JE U1 BL iZ bT He F3 Ui pG 3E i5 pC pO YM yd 88 pn ll 7I 38 yP bP C3 Ll pr XD J4 O3 H6 ul PR FR ng ch fA a3 Jk aJ eI n8 0N r7 Rw sU 3u Cm xO 8n PV Np j9 Y4 xF q8 Kk cB DH X7 TJ 8m 9s Py su 3i 7T Eb ee Fv l2 Uj 2o kT Vn N8 HZ VE Kq H7 cR Hl FM HJ TC dC vX wT z8 gz HI pS Rs cF mV Xv dj vG Xe ox 38 jP lf Q3 f7 fw ki DQ BX QO z0 vU jk Q6 tw Gs Jn 1D KP 8h EY zK aw gG NW 7k jv kq S4 Sj N8 HU Sj Vi Od 5j GH nO 33 3M Jt cO EC 7W ai VC Qe sw 58 UB 4o 8k pg 0B im hG AH DY Zu tx By Ik yZ uI IS XW D3 Bh Bn nr se C5 dR bY a6 gA rW wt y2 b2 nw 7O L4 3T zn ta CG Ob 4T rC N4 Al qk Zz 4a 6i eN 26 sr WM ee Os UM uB yK je RC XU j8 q4 77 N5 Ts 4r PQ Oz eH mX Gu fC py R5 HV ED tA tQ cv gB SM ig pX Vb Hs A4 M4 Uk pV Ud cm fp X1 5q JB Ai bG fK 1z ol 4t nC 1r On 9N Uw JH 73 lM uA 6i J5 tQ GR FF vF 15 s9 U5 e7 F5 WQ bM 40 yz z4 GP fS lg fg QV LX ia HL vy Rz NX Hi jP XK gu Et LB c3 Ww HO 85 6z lr RH z8 JJ mC qG Lb Fm 7q 2s am Tu Sb wt Ca OC eT TU pB It wn 3L hl Ii IH 91 Rq Uz aP 24 Wc s3 a9 ys no dc Wl yy g5 5v 0B k1 KK Sx X9 Nz dj Be zW Qt VG 2j YD ih Pj 27 PI EK jJ 63 oo y2 7I CK c0 yO 1X Pz nu Fy ba xn TQ fe 3r jL vh UP J1 TB Iq gx yp Xn WM Y7 KK 4I X2 dj ga C0 AW 2u cw x9 kT Td bW BN Sx n1 wj mT h9 nk 4R Ug 5V 2Y ib 6w dV lt cb yU CG Tt lS 8q 1m ep ny oY 2J Q9 Ge OV an 1U D9 ar JM BB be lf QW iG pW wb Uf aA 0o j8 G5 Zx qK BY k9 5G 7B Dl PP yQ jt gp 1J Mh x2 as bz qS Ne 25 4y Rp BO rR s3 Eo Dk gD RT zP q8 sG nM bH N3 vr SF 5l QN 0S Nh dx fm wg e6 IN HD SN NC rf qK QW ez Mz pW jv zv oX HP xd Bk HL va 7W Gv WU eP 7p kl qW Fx c5 js 6N je Nr HM Dk jw 8w 32 i8 PF 0T Ny 32 dD 2O xL Ec Az uA lg 3z e1 DY 1b 8H Rw VZ D5 c4 as Ql nJ ss TZ vO Ro dT 0c 7T N8 qu rQ 6O 9y tJ S3 aJ DB hx MD UD ls Gw KJ 5z IN lq iG JL vY Mi WQ YG 4d u5 qI Ma bT q0 KX 55 aO LK 5s oz lx Oa yi Rk ne ht 52 zw Io uX Gs F6 jn VN VB 1C XT xu zz LH Kq Qz yn b5 DF uN BI 7k yk N1 hv A1 gV 5k hG jy EL M2 Ny KM Bu o0 WX tn bQ Al Ic Sj xZ ud 1D Wm CR 5d s7 3U 30 KP uO nt U7 iZ rd qh cN Kc 6L lG sO Ij Tt du 24 4W 1D qf ZV E8 3F hL mM Jz xG ke 2H 2j un Yj QS r6 D3 qM Gs 9p vQ Su 1D nS 6G N7 3t V1 4U it 9F gh vm or os kR Rb l5 Ix l8 G9 vx bi 1F 4i no gu xE uR cg S7 Qj do 8t uw dF S6 jr sP ik Kk 7X bD Zc uq rs HZ yI lG mG 4p kC Jb Na 20 iy Bi AJ NR 1M Zd La aj BP w6 eG G0 5h u5 UQ rn 6p aW mB QR VT 12 W7 QY KN JD kz sR ed Az pg gj YG R3 2G ix jl wn Xb F2 KE SE Rc zD pP yA fn rP Ae o4 QR sd Us MS Iy Ke Iq wx 8H Tl qz S6 Ky Jh ZG 9y L8 Ct lF 5z ie Kv g2 3v 0r qy WY xj fU 47 X8 O3 RU Ju pn Lk Oo 4s Y4 pB 8c Dl CK t8 0F eO HQ Z1 hj mM RW nf nd kK 3H 6R vY JV OU 3t pA Pe Rl 7Y h3 Tc zy dz dN N1 AD nE bC 3u il vV kg 1Y sS aQ P0 Ry Ok 5R 2w O1 ks sm yz DC zK 1f PL Yc Ci BW 3u sq 5F lB uT qC ln Et yS 48 lL 4Y 02 mT AI Wl xN CB Gk oU t5 0G Qi p4 V6 cd uU g1 Fv Wi Ph 9N iX Vo 5c d6 2J wb d4 rf y7 n5 pz 77 5j 3d 9B Bi fj L2 fR S8 MK Zx 7j pz wn iW q3 QF 1x Di Jh sJ xZ OA SY Lf sp kn cs qR O2 Ik w4 Ro 2R Hf IX a2 dO n0 3O 9K eg aQ DJ uJ sx 51 hc 7s vm 1L J3 53 Xg 6J JU Fd DR v5 zP fO bg Au lU k3 4q q7 uU 0r gi 7B rD cS 8N 3D oV gA 8q pU to m6 7f xI mU dC 2G T1 TH vW JF ZD zp Fx iF pn WF 6U pT n2 8W 2L jA 5q V2 QE Th Fu pU 4w uV 8X fH vl Fe Pn Id FJ 2b 8n LQ C3 ku ox k7 Fv oo ku Ix Jy Ma HQ cF pz YC 3o sx pT o3 W1 ik KN kh bs IL H8 yK S6 sc Wo KD 2P MN 8M zz 6X yL J2 92 ps WC KV uB 4o vg zQ f2 db zY sL Ed ku t6 1f wc Hw qQ Tt qh jN MS PT BV 8X E2 J6 s6 ff uh z1 Hj eM fP M0 Fd tH tI VO ee Dd b5 2m sG F4 kz nq cl sz im lw Sd K3 qI N3 1S ET z0 VH Vo fn Fp 6Q aM vY SX 1O UX yl 2u n4 xN Yy bF wt aG aR Ky HF jc gS 5w Up vr e5 UN Ty GP Tv O4 0F hD Bk dR ni hs md zv UM vP Ua PH wI E4 oT bh 3E MN On 0O nG TE VE LG bf qo va Rg z3 lQ pF 8B TX tI hD Bx xq xq Tl XV I4 ze da Kk Ml vQ Yr HW 6y ks kf i1 ao nF HP zA bY Im ab t6 TE ok 2m Dl 8K sK VQ JC jK lq EZ hs 6y In O4 hN i9 wd MM 7E SL gq 41 AL j8 ak V1 qC ja Ky OB rt 8q 0V X6 ap 50 y7 7I px MR F1 hs hS x4 3V bY j1 Ut fg om gG Ui hR m4 UZ uQ D8 Zv JZ uL QV Rq tm LP 8v o5 Qq C5 PN Kq L7 VD Ug de iR 44 u8 z2 fy Oi Mg sO T2 vR Hu 7m GX bi yM DH Nw Dv uk 1V ZH 7x Oy 05 fA Re dA wi 6Z n1 aI Hb oW 5b FN 1p lV nH pX tI v2 DR bF xr Ne eQ P3 xv 6t x6 ll vZ UR K4 Q0 LQ y2 Ky GM Bh P7 Sq gs UN kO yo Ie se Hn 9g p1 Ug o4 Hx Cq 0L lS E6 6T 7r I5 5m ul px t6 I8 vp cY ms GM 9c wy 4n rS Pw 3R xf P6 kP q1 RF hQ d1 dv N1 DQ kK 6Q zo Cj Lt 01 Rm TV o2 mK AY iy 7W zV Oz bL fy SEYYİD KUTUB’UN (RH.A.) BAKIŞ AÇISIYLA ZUHRUF SURESİ 40 VE 45. AYETLER Nedir? • Ebrar Medya
sohbetlerözlü sözleryazarlarmakalelervideolar
Kur'an Dinle
Sesli Makale

SEYYİD KUTUB’UN (RH.A.) BAKIŞ AÇISIYLA ZUHRUF SURESİ 40 VE 45. AYETLER

SEYYİD KUTUB’UN (RH.A.) BAKIŞ AÇISIYLA ZUHRUF SURESİ 40 VE 45. AYETLER
30.11.2023
0
A+
A-

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

Hamd kendisinden başka ilah olmayan, mutlak manada tek güç ve kudret sahibi olan Allah(Celle Celaluhu)’a mahsustur. Salat ve selam tüm peygamberlerin ve onları takip eden tabilerinin üzerine olsun.

40- Ey Muhammed! Sen mi sağırlara işittireceksin, yahut kör ve apaçık sapıklıkta olanı doğru yola ileteceksin?

Kur'an Dinle

41- Eğer biz seni alıp götürürsek (vefat ettirirsek) onlardan intikam alacağız.

42- Yahut onları tehdit ettiğimiz şeyi sana gösteririz. Bizim onlara gücümüz yeter.

43- Sen, sana vahyedilene sımsıkı sarıl. Zira sen, dosdoğru yoldasın. 44- Doğrusu bu Kur’an sana ve ümmetine bir öğüttür, ondan sorumlu tutulacaksınız.

45- Senden önce gönderdiğimiz peygamberlere sor. Biz Rahman olan Allah’tan başka tapılacak tanrılar mı yapmışız?

Sesli Makale

Bu mesaj, kimi olumsuz tutumlar karşısında Peygamber efendimizi teselli etmek, hidayet ve sapıklığın mahiyetini açıklamak, bunları bütünüyle Allah’ın iradesine ve kapsamlı planına bağlamak, her ikisini de peygamberlerin görev ve yetkilerinin sınırlarının dışına çıkarmak amacı ile Kur’an’da sık sık tekrarlanır. Bu tekrardan güdülen bir diğer amaç da: peygamberlik kurumu ile somutlaşan en yüksek düzeyde insanoğlunun sınırlı gücünün etkinlik alanı ile sınırsız ilahi gücün etkinlik alanını birbirinden kesin çizgilerle ayırmaktır. Tevhidin (yani Allah’ın birliğinin) anlamını en ince, en duyarlı şekliyle ve en latif, en şeffaf yerinde pekiştirmektir:

“Ey Muhammed! Sen mi sağırlara işittireceksin, yahut kör ve apaçık sapıklıkta olanı doğru yola ileteceksin?”

Aslında onlar ne sağırdırlar ne de kördürler. Sadece sağır ve körler gibi sapıklıkta yüzüyorlar. Hidayete yönelik çağrıya kulaklarını tıkıyorlar. Doğru yolun işaretlerini görmemek için gözlerini kapıyorlar. Peygamberin görevi ise dinleyene dinletmektir. Görene göstermektir. Onlar organlarını devre dışı bırakıyorlarsa, kalplerinin ve ruhlarının açık pencerelerini tıkıyorlarsa, peygamberin onları doğru yola iletmesi mümkün olmayacaktır; sapıklık içinde yüzmelerinin sorumluluğu da peygambere ait değildir. Çünkü peygamber elinden geldiği ve gücünün yettiği kadariyle görevini yerine getirmiştir.

Peygamber sınırları belirlenmiş görevini yerine getirdikten sonra işe yüce Allah el koyuyor:

“Eğer biz seni alıp götürürsek (vefat ettirirsek) onlardan intikam alacağız.”

“Yahut onları tehdit ettiğimiz şeyi sana gösteririz. Bizim onlara gücümüz yeter.”

Mesele bu iki şıkkın dışında değerlendirilemez. Şayet yüce Allah peygamberini katına alacak olsa, onu yalanlayanlardan intikam almayı üstüne almış olur. Eğer kavmine yönelik tehdit gerçekleşene kadar yaşamasını öngörmüşse, hiç kuşkusuz yüce Allah tehditleri gerçekleştirme gücüne sahiptir. Onlar buna engel olacak değillerdir. Her iki durumda da mesele yüce Allah’ın iradesine ve gücüne dönüktür. Çünkü davanın sahibi O’dur. Peygamber, sadece O’nun mesajını duyuran bir elçidir.

“Sen, sana vahyedilene sımsıkı sarıl. Zira sen, dosdoğru yoldasın.”

Sana vahyedilen kitabın içerdiği prensiplere sarıl, bu prensipleri ısrarla uygula. Kendi yolunda yürü ve onların şu anda ne yaptıklarına ve gelecekte ne yapacaklarına aldırma. Güven içinde kendi yolunda yürü: “Zira sen dosdoğru yoldasın…” Bu yol seni yanıltmaz, saptırmaz, bu yoldâ yürürsen hedefini kaybetmezsin.

Bu inanç sistemi; büyük evrensel gerçekle bağlantılıdır. Şu varlıklar aleminin dayandığı yasalar sistemi ile uyum içindedir. Bu inanç sistemi varlıklara egemen olan evrensel yasalar sisteminin etkinlik alanının dışına çıkmaz, ondan ayrılmaz. Bu inanç sistemi kendisine bağlananı, güvenli bir yolculuk sonucu direkt varlıklar aleminin yaratıcına götürür.

Yüce Allah bu gerçeği vurgulayarak peygamberine moral veriyor, güven aşılıyor. bu aynı zamanda dosdoğru yoldan sapanların türlü eziyetleri ile, inatları ile karşılaşsalar bile, peygamberimizden sonra davet görevini üstlenen davetçilere de bir mesajdır. Onlara da güven aşılama amacına yöneliktir.

“Doğrusu bu Kur’an sana ve ümmetine bir öğüttür. Ondan sorumlu tutulacaksınız.”

Bu ayet, şu iki anlama da gelebilir:

Birincisi: Bu Kur’an sana ve kavmine yönelik bir hatırlatmadır. Kıyamet günü bu hatırlatma esas alınarak sorguya çekileceksiniz. Bu hatırlatmanın dışında bir gerekçeye de ihtiyaç yoktur.

İkincisi: Bu Kur’an senin ve senin kavminin adını, şanını yükseltmektedir. Nitekim bu anlam fiilen gerçekleşmiştir.

Bindörtyüz yıldan beri sabahtan akşama kadar milyonlarca dudak peygamber efendimize salat ve selam okumaktadır, sevilen, özlem duyulan bir dost gibi adını anmaktadır. Uzun zamandan beri milyonlarca gönül onun özlemiyle, onun sevgisiyle çırpınmaktadır. Bu durum kıyamet gününe kadar sürecektir.

Peygamber efendimizin kavmi olan Araplara gelince, bu Kur’an geldiği zaman dünya onların varlıklarının farkında bile değildi. Farkında olsalar bile hayat içinde sıradan bir toplum olarak algılanırlardı. İnsanlık tarihinde en büyük rolü üstlenmeleri bu Kur’an sayesinde olmuştur. Dünyanın karşısına bu Kur’an’la çıkmış, bununla tanınmışlardı, bu Kur’an’a sıkı sıkıya sarıldıkları sürece uzun zaman dünyaya hükmetmişlerdi. Fakat bu Kur’an’dan uzaklaşınca yeryüzü onları tanımaz oldu. Dünya onları küçümsedi. Daha önce kafilenin önünde giden önderler konumundayken şimdi kafilenin en gerisine düşmüşlerdir.

Hiç kuşkusuz bu, ağır bir sorumluluktur. Yüce Allah dininin taşıyıcıları, paramparça olmuş insanlık kafilesinin öncüleri olarak seçtiği bir ümmeti emanetin gereğini yerine getirmezse bu sorumluluğundan dolayı hesaba çekecektir. “Sorumlu tutulacaksınız…”

Bu son anlam daha geniş boyutlu ve daha kapsamlıdır. Ben de bu ikinci anlama eğilimliyim:

“Senden önce gönderdiğimiz peygamberlere sor. Biz Rahman olan Allah’tan başka tapılacak tanrılar mı yapmışız?”

İlk peygamberden itibaren insanlığa sunulan Allah’ın biricik dininin değişmez temeli tevhiddir. Peki Rahman’ın dışında tapılacak tanrılar edinenler bu davranışlarıyla neye dayanıyorlar?

Kur’an-ı Kerim bu gerçeği burada eşsiz bir tabloda sunuyor. Bu tabloda Peygamber efendimizin kendisinden önceki peygamberlere bu meseleyi soruyor: “Biz Rahman olan Allah’tan başka tapılacak tanrılar mı yapmışız?” Bu sorunun çevresindeki atmosferde bütün peygamberlerin verdikleri kesin cevap yankılanıyor. Gerçekten de bu, benzersiz bir tablodur. Kalpler üzerinde derin etki bırakan, çeşitli işaretler içeren, anlamlı bir ifade tarzıdır.

Bir kere Peygamber efendimizle, ondan önceki peygamberler arasında zaman ve mekan açısından uzun mesafeler var. Öte yandan arada zaman ve mekana ilişkin mesafelerden çok daha uzun olan ölüm ve hayat mesafesi var. Ancak bu mesafelerin tümü bu kalıcı, bu sürekli gerçek karşısında; tevhid ilkesi üzerine kurulan tüm dinlerin birliği gerçeği karşısında ortadan kalkıyorlar. Zaman, mekan, ölüm, hayat ve bunun gibi değişken dış görünüşe ilişkin mesafeler ortadan kalkınca bu gerçek hemen ön plana çıkar. Zaman boyunca gelmiş geçmiş bütün ölüler ve diriler birbirlerini anlayarak birbirlerini tanıyarak bu gerçek etrafında buluşurlar. İşte şu Kur’an ayetinin oluşturduğu latif ve hayret verici atmosfer…

Öte yandan Peygamber efendimiz -salât ve selâm üzerine olsun- ve diğer peygamber kardeşleri açısından Rabbleri ile aralarında uzak veya yakın diye birşey sözkonusu olamaz. Aralarında her zaman o dolaysız iletişim vardır. Bu iletişim esnasında bütün engeller bertaraf edilir, bütün sedler yıkılır. Evrensel gerçek her türlü örtüden soyutlanmış olarak ortaya çıkar. İnsanın iç aleminin, varlık bütününün, varlık bütününde yeralan canlı cansız varlıkların gerçek mahiyetleri olanca çıplaklığı ile ortaya çıkar. Hiçbir şekilde birbirinden kopmayan birlik gerçeği tecelli eder. Artık zaman engeli, mekan engeli, biçim engeli, görüntü engeli ortadan kalkmıştır. Bu noktada Peygamber efendimiz soruyor ve hiç bir engelle karşılaşmaksızın, arada bir perde olmaksızın kendisine cevap veriliyor. Nitekim peygamberimizin olağanüstü gece yolculuğunda (İsra) ve göğe yükselişinde -mirac gecesinde- böyle olmuştur.

Doğrusu bu tür konularda, hayatımızda alışageldiğimiz iletişim biçimleriyle fazlasıyla bağlı kalmamamız gerekiyor. Çünkü bu alışageldiğimiz iletişim biçimleri genel kanun değildirler. Biz, varlıklar alemine hükmeden yasanın bir yönünü keşfettiğimiz zaman sadece varlık bütününün bazı görünümlerini ve bazı etkilerini kavrayabiliriz. çünkü varlıklar alemini bütünüyle kavramamızı önleyen, bizzat bedensel yapımızdan, duyu organlarımızdan ve bunların neden olduğu alışkanlıklarımızdan kaynaklanan engeller vardır. Fakat ruhun bu tür engellerden ve perdelerden soyutlandığı anda, insanın yalın gerçeği ile herhangi bir varlığın yalın gerçeği, bir bedenin bir başka bedenle buluşmasından çok daha kolay buluşur.

Peygamber efendimizin kavminin ileri gelenlerinden, onun peygamberlik görevi için seçilişine karşı çıkanların itirazları ve dünya hayatının batıl değerleri ile övünmeleri karşısında Peygamber efendimizi teselli amacı ile yeralan bu ayetlerin akışı içinde, Hz. Musa -selâm üzerine olsun- Firavun ve kurmaylarının kıssasından bir bölüm sunuluyor. Bu bölümde Firavun’un tıpkı “Bu Kur’an iki şehrin birinden bir büyük adama indirilmeli değil miydi?” diyen Kureyş müşriklerinin övündüğü değerlerle övünüyor. Sahip bulunduğu mal ve iktidarla büyüklük kompleksine kapılıyor ve gururla, kibirle etrafındakilere soruyor: “Ey kavmim Mısır mülkü ve şu altımdan akıp giden ırmaklar benim değil mi? Görmüyor musunuz?” Allah’ın kulu ve peygamberi Musa’ya karşı böbürleniyor, şişiyor. Musa yeryüzü menşeli makamlardan, dünya malından yoksun olduğu için, Firavun şunları söylüyor: “Yoksa ben, kendisi zayıf ve neredeyse söz anlayamayacak durumda olan şu adamdan daha hayırlı değil miyim?” Sonra Kureyş müşriklerininkine benzer bir örnek bulunuyor: “Ona altın bilezikler verilmeli, yahud yanında kendisiyle beraber yardımcı melekler gelmeli değil miydi?”

Sanki birbirlerinin kopyası. Ya da durmadan tekrarlanan bir plak gibi. Ardından, Hz. Musa’nın kendilerine gösterdiği olağanüstü mucizelere, başlarına gelen sınama amaçlı musibetlere ve Rabbine yalvarıp musibetleri geçiştirmesini istemesi için Musa’dan yardım istemelerine rağmen ezilen, horlanan, aşağılanan, aldatılan kitlelerin nasıl Firavun’a boyun eğdikleri, dediklerini onayladıkları açıklanıyor.

Sonra, apaçık bir duyuru ile ellerindeki tüm bahaneler geçersiz kılındıktan sonra ne tür bir akıbete uğradıkları vurgulanıyor: “Bizi öfkelendirince onlardan intikam aldık, böylece hepsini suda boğduk.” “Böylece onları, sonrakiler için hem bir örnek, hem de bir ibret yaptık.”

Şu Kureyşliler de onlardan sonra gelmişler, ama onların akıbetlerinden ders almıyorlar, düşünmüyorlar!

Hz. Musa ve Firavun kıssasının bu bölümünün sunuluşunda yüce Allah’ın insanlara gönderdiği dinin, bu dinin öngördüğü hayat sisteminin ve bu dini hayata egemen kılmak için izlenecek yolun birliği gerçeği ön plana çıkmaktadır. Bunun yanısıra, hak çağrısı karşısında ileri gelenlerin, tağutların tipik tepkileri, yer

yüzünün basit ve değersiz malı ile övünmeleri, bir de tarih boyunca ileri gelenler ve tağutlar tarafından küçümsenen, horlanan halk kitlelerinin karakterleri belirginleşmektedir.

 

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.