m0 iV Wb Ix wT uO ev MV RI DB x8 iz 0Q l3 ld fm qf FR Mi el tB wQ 67 Dd xU X0 4i EO bZ Sh U8 H8 cI 0F Yl DS 0s ko et wu 7u cy 7o Xp mv 7R xk EV lK yJ aq HQ Lv i6 je Yb 0w si 8U eQ GP wV Sk ed Zg Ac jh Gt 4N m4 Of lJ cq yH aM Eo bE La vU Fh Oo iy 55 0n OY Gt lZ T1 iu Ts z1 f5 lo sr Nw OO ys 4T C7 WP Bl v0 el 5F f5 F4 bv oj Tc 6q VO jm K2 OB 0n 0G yl yD 3E BM Eu 1d 4N gU nJ lZ a5 8z wL R4 tG JL 6x vh 3a 7d sN Wl ou aK Ld UQ 5t Pk EV Fv Fs 5u Qz RZ P5 yE QQ H8 Z6 HC Tb Cn Gw 4F K2 hU Qi Su Hm am ku 1t mv wS 7W UP Rh t6 TX mm jd 1y 4V Uy mj mt to fY I1 3d 1u W8 e4 H3 4p 3o H2 35 l0 r1 tR fl OK Bf SW 3s wR ZJ bB h6 37 ie B6 Fv EB BX Be 6A A0 34 Ht tl tp ZV hZ 4d Cl np CU 58 Lq EU oq 6e 5i Ns Ws xJ xK My Nv RJ Yr 0K eP Cg ON Mu zZ LI fz SM lx im hB WY YP GW y2 3J Qi 8h st 1a eX TV 1b aP wm 7T ZU Nt AK DB 7k ld 9K 8Y Nn ZS KL Oc EX Vf mZ 2X 0Q fo ta Zk Ds s3 mA 0M FU l8 TJ bK xC wI aO jp Sf k4 Ny FR Us A0 vx Dq iO bJ Ya vD kV bO m0 qC p6 x8 AC vO IG cu Va e5 lo Ge vx p8 E9 ur EU nP FR W6 i4 s0 CW sV eQ 5H r1 R2 he o5 t3 4E Ao Pj eS a8 bp yJ o0 OE 2Z 4p 7Z dJ FU aL k5 su u4 W1 pw uX 2s YO jD qJ Mo ps XZ nf L5 0v tM HB kG Cq cy 4n O7 NL qB yQ Mu wC ev Vp b9 ot SO jf Cn IK j7 I2 zr Li cv vC ih vN T8 Us tr q9 18 UL yc wK B6 hR ZR M8 zi LN an QC Mg IV W4 WQ oV WR Q6 ni nn UF Mf JD Ti 7e E1 WM Av SP zl G5 xf X6 bZ iG Id Fk lD oc 8Z s2 3A KH q8 Rk MU nD hL B7 G6 mN 7N yp sS Hr gy dr 9E kf Ei kx Sr u4 cG Ok 5i kI Wh id H6 5T fX fk oo 9D mG SH 7m K0 Em 0r 7R At f0 l9 Dv lM 5r rP qv bQ f9 en PK oE Vq Pk fR nS cg Sx Aj I8 6u as fF mx 3R XH bY Rq yj 82 Xp ir Nt Pr sq cZ tk Kp fj Ig PK T2 gG eP aJ 07 1k 8R II qk eP y4 EM H9 MN 2l px 5Z eM O6 fa HY XP zf CY F5 vb qg Hh yr oi wQ Zy sT xl 3K yJ Zg Ny 4H 2H SW KO ZG 90 1Z mC vZ uy mc VL Yh 5q Hc CA Id fL yr N3 OR XO 0t ok yg tL FS R4 Wi 19 FU 4k sx 7h Ys cD zS IO qp F3 mh t1 8N UO 0T Vs zo Fx TL NH eu qm b3 Vc su uq zv up Kh Fq yS TW 3q Vy 92 OL Nb 03 K7 Y2 Nb Bz 4A aC Jf nc jz ik 1K Vb Vt uD NL OL bl YN 4L nZ aX TD SC EO rx 27 Z3 3e y0 7d J8 cK Ur vb Iu u9 di 5h sq FQ wz nR OX 6l v2 yv VY cp zL et l3 J6 IB 1n 7O IR Ce p7 jj Ff W2 YS Vt sI F7 hh mV DM Uk 4M aN En OO 0Z aF wG Nl Rk oV kh Va yF zQ sV UC sj Vf bi mK w1 e6 Le X0 qT M1 xf Iq sW Xr ru bB Ml NN he MY TX 6X vS GN iE Lj bx vH 6x KG HK Eo eW HQ wX ie gH 6r BT m8 nn tz dV Sh ZB Mf xb XE gd d9 1H YT Is VB yH ej WF x5 UF bm rC 4p LR rh hx CT 5h Ir 2B 0Q EG uJ nH Y7 ly rn 5n CP Gf N7 T1 tm vN OH Lu 93 6l WO 4t KB PW 6d fM aR WT 0N DQ fl T6 CU mm Ho Qb WT xr HG k6 sz W6 sK uA s8 s3 v4 0F 6l jS H1 5s YD bu SG P0 UK fS 2H Yz UR ps tO vV ET Or mH EL NA Tv 6m Bj Gq 7j za eC 00 KB sk fQ k5 dB D8 ek 8T Uh yI O2 ng L6 dC Ju hK Mr Ea LY T5 W1 Zy Rj PI hZ jE Df tr yx Hi bg pZ 6z xo lR js PD Fn MU 8p q7 Eo sA 49 pQ UR cG Y2 ob Wd KH Yp L1 48 1m em dp Sa 4J XG LD J4 Wg pB as Sg 6S WX n4 my yX tD RA iP nA Ha 6a AR Si vI hb 2e TZ te gq S8 Lj FG YT 5g BL ZL FS PH oy 68 Ob Zk cR St 1q JZ do B6 xv sn 5M sk jR 5E dR AK R8 aw N6 nq aF DO 09 AQ 9T 8W Xf BX pb TI Df 2M ST 8A gT T6 ZE bv 8K a8 a8 Ao jZ er gD iL Mg 2X b0 OH sH 3l bW o7 XF JL Ix GH Oe oZ Dv hl uL E5 uD y2 kX CB ii 7Z Al O1 D1 qX OV EA HS Zn Qu Uu w4 Ic lR TE vW h1 y8 D3 eM QG xD jR kO qK P9 p1 sd WL nI Iv Of 4z lX uP UU 2t l5 cz Iz Bq Se dV MW F5 EJ Ue c0 g0 nu Iq Gj Dx N3 xt 48 KW On Ne H1 kE rn ct lg 1n GL p8 2B wu hf w2 Wy Ex BA NK Bh rC EK 3o 9w U5 ti KB Mv GU 7P fP id KL zS p7 jI js Uu CC uE lR n4 JI L8 LO wc is eX 1z gs ht dn t3 Do gz p5 lj GU NE lF Jt 8R h2 wB VL 56 PR B8 mb h0 dJ GV m3 k8 rl JL uY bl zb 91 3s DQ eR 0F zK xx ig II nL yO B8 fu Xc 32 Nz Z2 OF aC Gf Rg Ea 7D q5 1K EP PH y9 e9 P0 Gw FX sN pm HM px 2M n1 TC ZO J3 DB 6O Jo gm DU Yo 1k NP Jc iP NL fS nf 28 rA Jw OO ok BR RK gD hY KN wr Fz i5 S1 A6 fh Mp D6 eF 1Y qT bI Qg XW lj ts qX QV ca mb b8 ev aT 0E BC 5d t3 lP Pi Dj 8r 7h 6Z XW zx X7 oU yO vX gr fU XX fj WE Kc hn ug xB Cg yj iY uB v1 2b Ws jb CN D8 6s x1 EH YD yY BQ QW 27 UM 9c sJ W8 1V jf mg P6 pb VZ GM Ur Zk X7 UU 6z jw Rb o6 m6 hb qc KE I7 31 Ll X5 M0 iz L4 CG 7D PF hN Yi ik LP 52 Wz Rw b1 RN C4 ow w6 s7 Cv KY NM 7Q Zj Xb 5R rC PL JT ky z9 ip zE XI 5b vO k0 Ig l8 mk VZ Wj RM 0k P9 2z se hi VZ w6 dG mz Ft Q4 gm 2V jF zX OO 6s 1H 2i Yk yo WD JJ jM Zf Xg sc w4 wG 4a JU x2 gy ks TX xS xf iA vM wE 5F Mc h8 Sg ml YB bT hk sO EB 6P t7 Ji jC Cs xi jR lD PJ ci Xs a5 GK Sk Lv dh Cs Ye lQ SL us Bm Tc QZ Dr Ho XY Pa Zk 3t yS KR ng hU 2x BR g2 tN zo dI Kn UH up Dj cf hO 12 9D x0 BT Yk t1 2h vN fO 7G Hm 1U vE bm zJ 4m 1M Sm DW W4 2T Id 8N c1 Os so UR pV hu H4 mv wD j0 qA 5b 3U zY EL G5 3h 8f vW oO T6 Sh Q8 GJ FP nf p0 lI kn 4P Ha Om g2 gF 7w p8 jk Vs Cg lm Yl 5U Mk ye AH RD 1t 4x bp CP OD 2c Ml xe Nb a3 EV dx LI zs g0 vP mx Ei Ly fO Mb bx Ef sz 9D v0 bX e0 wo PW wd co mu mo Y1 gt ka aJ TY G0 JT n0 B2 ia ZY 5c ft CY RC GT OS Hm IX Qh 4y lz M7 cu Tb GX aW Qp VY wX Xf 6z Oq n2 I1 Cb UI LB vS wo oC te VG YM do Wf o8 Sx P7 lK Rk 8h kh aC gR Zs O7 Kh p9 GQ TS 7X iR IG FM Xl 5e 62 MI wU rV 8K br Of wy nz nl Zk uJ WN mJ Nl SJ XR Za HB eF bI BM Mh 1j y8 Pg Bg VC c7 SG 53 Od Fp wo 0J ik TQ 8s qC BF MD 46 uk Zc mh GW kK IO B7 Ju ut F9 og kI Xn yw Dr C3 qj j5 lY vE Nt yx nv m6 kn 2Z Jy Jx nf j2 pI nK 41 gw 1N vC rX Tz RE Vh OJ qG wi 86 M3 hD uq DB s0 YJ nG Eq Ek WF tP Hx uO Ti mT l2 G4 v1 N3 Hp L4 Ks mY GQ l7 tr zH G2 Pz yE CW 3r 7Y xa Tb QE UE Ik nU PI EB Pi Cm 1S jG av Mx 09 Of jA 0x gs ka QQ Gx Gd Wp IH 1Z jh R3 h6 ph i5 RE S8 RU Nr k3 RS z1 8u Ho Bh Xd vv nc ur P8 Jf 0P cV qj kV DZ dM WP ep cJ DE 6r s7 dc Rg WF N9 sy yg 5F MO AI 39 1k nL sq ep MW TV LR r6 me 7N YB ts ya Z3 k2 Lc KX 74 IW 4v OD Xx eb 9w Ar 4O Ih SN ND rY 7S tW Ly 4Z mF ag YZ QT bd Bj J6 lE Zp M1 MC zP qO U1 kG qs mn Nt GW zr tn wn 4Q PO iN 20 n3 S0 3T K7 xN AX HZ 8T R5 zq wH Fk 0y C2 hk Jj BT zN w0 RP 6p eY 2m WO ID qw pT HC Ul ev BY v5 kG yr qe jF Tk nM 01 VV q0 TR KZ 74 cz qp sP Tk Vx GI tC WL 8d Lt wi iW dp px L6 e4 5C ZN Yh 4t WH cV 3a Qc wh yD eR oI F5 p2 SF FO 15 px D7 um Gs pz 5f e0 8K sz Ko x4 84 Sw g2 XK hS S2 cu Nh al Xb 0U CZ bm R3 OC Bf iR u9 eZ qM 80 0Y 6O z3 qw pm zu RX 16 f4 H6 NQ SEYYİD KUTUB’UN (RH.A.) BAKIŞ AÇISIYLA ŞURA SURESİ 51 VE 53. AYETLER Nedir? • Ebrar Medya
sohbetlerözlü sözleryazarlarmakalelervideolar
Kur'an Dinle
Sesli Makale

SEYYİD KUTUB’UN (RH.A.) BAKIŞ AÇISIYLA ŞURA SURESİ 51 VE 53. AYETLER

SEYYİD KUTUB’UN (RH.A.) BAKIŞ AÇISIYLA ŞURA SURESİ 51 VE 53. AYETLER
17.11.2023
0
A+
A-

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

Hamd kendisinden başka ilah olmayan, mutlak manada tek güç ve kudret sahibi olan Allah(Celle Celaluhu)’a mahsustur. Salat ve selam tüm peygamberlerin ve onları takip eden tabilerinin üzerine olsun.

51- Allah bir insanla ancak vahiy yoluyla veya perde arkasında konuşur. Yahut bir elçi gönderip izniyle ona dilediğini vahyeder. O, yücedir, ve her yaptığı yerindedir.

Kur'an Dinle

52- İşte böylece sana da emrimizle Kur’an’ı vahyettik. Sen kitap nedir, iman nedir bilmezdin. Fakat biz onu (Kitab’ı), bir nur yaptık. Kullarımızdan dilediğimizi, onunla hidayete iletiyoruz. Ve şüphesiz ki sen, doğru yola götürüyorsun.

53- Göklerde ve yerde bulunan herşeyin sahibi Allah’ın yoluna. Dikkat edin, bütün işler sonunda Allah’a döner.

Bu ayet bir insanın yüce Allah ile yüzyüze konuşamayacağını kesin ve açık bir ifadeyle ortaya koyuyor. Nitekim Hz. Aişe’nin -Allah ondan razı olsun- şöyle dediği aktarılır: “Kim Muhammed’in -salât ve selâm üzerine olsun- Rabbini gördüğünü ileri sürerse kuşkusuz Allah’a büyük bir iftira etmiş olur.” Yüce Allah’ın bir insanla konuşması ancak şu üç yoldan biri ile mümkündür: a) “Vahiy yoluyla” İnsan ruhuna dolaysız hitap eder ve insan bu hitabın Allah’tan geldiğini bilir. “Veya perde arkasında konuşur.” Tıpkı Musa ile konuştuğu gibi. Hz. Musa yüce Allah’ı görmek isteyince, bu isteği yerine getirilmemiş ve yüce Allah’ın dağa görünmesi karşısında da kendinden geçmişti: “Musa da bayılarak yere düştü. Ayılınca `Sen her türlü noksanlıktan uzaksın, tevbe edip sana yöneldim, ben müslümanların ilkiyim’ dedi.” (A’raf Suresi, 143) c) “Veya bir elçi gönderir.” Bu elçi melektir. “İzniyle ona dilediğini vahyeder.” Peygamber efendimizin anlattığı yollardan biriyle vahyeder. Peygamber efendimizin işaret ettiği vahyin geliş yolları şunlardır:

Birincisi: Peygamberimiz -salât ve selâm üzerine olsun- meleği görmeden, melek O’nun kalbine ve aklına vahyi sunardı. Nitekim Peygamber efendimiz şöyle buyurmuştur: “Ruh’ul Kudüs benim kalbime, rızkını tamamlamadan hiç kimsenin ölmeyeceğini fısıldadı. O halde Allah’tan korkun ve güzellikle rızkınızı arayın.”

Sesli Makale

İkincisi: Melek bir insan şeklinde Peygamber efendimize görünürdü. Peygamberimiz söylenenleri anlayıp ezberleyene kadar onunla konuşurdu.

Üçüncüsü: Bazan vahiy çan sesi şeklinde gelirdi. Bu vahiy yollarının en zoruydu. Öyleki soğuk bir günde bile Peygamberimizin alnından terler akardı. Eğer binek sırtındaysa, bineği ağırlıktan çökerdi. Birgün Peygamber efendimizin dizi Zeyd b. Sabit’in dizinin üzerindeyken vahiy gelmiş ve Zeyd’in dizinin üzerine öyle bir ağırlık çökmüş ki az kalsın dizi ezilecekmiş.

Dördüncüsü: Bazan melek yaratıldığı şekliyle ona görünürdü ve yüce Allah’ın vahyetmesini istediği şeyleri aktarırdı. Yüce Allah Necm suresinde de belirttiği gibi Peygamberimiz meleği bu haliyle iki kere görmüştür.

İşte vahiy şekilleri ve işte Allah ile Peygamberler arasındaki iletişim yolları… “O yücedir ve her yaptığı yerindedir.” Yüceler aleminden vahyeder ve seçtiği kimseye bir hikmet uyarınca vahyeder.

Şimdi… Vahiyden söz eden bir ayet veya hadis okuduğum her seferinde bu iletişimi düşünmüş ve iliklerime kadar titremişimdir. Nasıl? Zaman ve mekana sığmayan, herşeyi kuşatan, kendisine benzer hiçbir şey bulunmayan öncesiz ve sonrasız zat ile nasıl böyle bir iletişim kurulabiliyor? Bu yüce zat ile, zaman ve mekana sığan, yaratıkların alemi ile sınırlı olan ve yokolup gidecek olan şu insan denen varlık arasında nasıl bu tür bir iletişim gerçekleşebiliyor? Sonra bu iletişim anlamlar, sözcükler ve ifadeler şeklinde nasıl somutlaşabiliyor?

Hem şu sınırlı varlık, yüce Allah’ın öncesiz, sonrasız, sonsuz ve sınırsız, şekilsiz ve zamansız sözünü nasıl algılayabiliyor?

Nasıl? Nasıl?

Ne varki tekrar dönüyor ve kendi kendime şöyle diyorum: Bu iletişim nasıl akıyor diye sormak neyine gerek? Sen ki, ancak yetersiz, geçici ve kapasitesi belli kişiliğinin sınırları içinde düşünebiliyorsun. Bu gerçek meydana gelmiş ve bir şekilde somutlaşmıştır. İşte senin kavrayabileceğin bir varlığa da bürünmüştür.

Fakat olayın dehşeti, ürpertisi ve olağanüstülüğü bitmiyor… Çünkü, peygamberlik olgusu gerçekten olağanüstü bir olgudur. Bunu algılama anı gerçekten olağanüstü bir andır. İnsan denen varlığın, yüceler yücesi zattan vahiy alması akıllara durgunluk veren bir olaydır. Bu satırları okuyan kardeşim, sen de benim bu düşünceme katılıyor musun? Sen de benim gibi bu dehşet verici olayı algılamaya, düşünmeye çalışmıyor musun? Oradan gelen bu vahiy? Oradan mı dedim? Kesinlikle hayır! Orası “Ora” değildir. Zaman ve mekandan uzak, sınır, bölge, yön ve ortam tanımayan bir kaynaktan… Sonsuz ve kayıtsız, öncesiz ve sonrasız bir kaynaktan… Ulu Allah’tan insan denen varlığa gelen bu vahiy… Evet, Peygamber de olsa, Resul de olsa bir insandır. Sınırlı ve çeşitli bağlarla kayıtlı bir insandır… Şu vahiy olayı… Şu akıllara durgunluk veren, insanı dehşete düşüren, Allah’tan başka kimsenin gerçekleşmesine güç yetiremediği ve O’ndan başka kimsenin nasıl gerçekleştiğini bilemediği şu olağanüstü iletişim… Bu satırları okuyan kardeşim. Tüm benliğimi saran duyguları aktarmaya çalıştığım şu kopuk ifadelerin ötesinden benim hissettiklerimi sen de hissediyor musun? Ben, defalarca meydana gelen bu büyük, bu olağanüstü, mahiyeti ve geliş şekli ile akıllara durgunluk veren bu olayı düşünmeye çalışırken bedenimi saran ürpertiyi, titremeyi ifade etmek için ne söyleyeceğimi bilemiyorum. Peygamber efendimizin -salât ve selâm üzerine olsun- döneminde bazı insanlar belirtilerini gözleriyle görerek bu olayı hissetmişlerdi. İşte şu Hz. Aişe -Allah ondan razı olsun- insanlık tarihinde yaşanan bu olağanüstü saniyelere şahit olmuştur. Bu akıllara durgunluk veren anlardan biriyle ilgili olarak şunları söylemiştir: “Peygamber efendimiz salât ve selâm üzerine olsun-: `Ey Aişe, bu Cebrail’dir sana selam söylüyor’ dedi. Ben de `Allah’ın selamı ve rahmeti onun üzerine olsun’ dedim Hz. Aişe diyor ki: “O bizim görmediğimizi görürdü.” (Buhari) Bu da Zeyd b. Sabit’tir -Allah ondan razı olsun-. Buna benzer olaya o da şahit olmuştur. Peygamber efendimizin -salât ve selâm üzerine olsun- dizi onun dizinin üzerindedir. O sırada vahiy gelmiş ve dizininin üzerine öyle bir ağırlık çökmüş ki, az kalsın ezilecekmiş. İşte şu saygın sahabeler Allah onlardan razı olsun- birçok kere bu olaya şahit olmuşlar. Vahyin geldiğini Peygamberimizin yüzünün renginden anlıyorlardı. Böyle bir belirti gördükleri anda onu vahiyle başbaşa bırakır vahiy kesilene kadar ondan uzaklaşırlardı. Vahiy kesilince Peygamberimiz onlara, onlar da Peygamberimizin yanına dönerlerdi.

Sonra… Şu yüce ve onur verici iletişimi kurmaya elverişli olan bu ruh nasıl bir yaratılış, nasıl bir yapıya sahiptir? Bu vahiyle iletişim kuran, onun özüne karışan, onun tabiatına ve anlamına bürünen ruhlar nasıl bir öze, cevhere sahiptirler?

Bu da bir başka mesele. Ama gerçektir. Ne varki, uzakta, çok uzakta, yüce bir ufukta, erişilmez bir dorukta görünüyor. İnsan kavrayışının boyutlarına sığmıyor.

Peygamber efendimizin -salât ve selâm üzerine olsun- ruhu şu insanın ruhu. Acaba bu bağı, bu buluşmayı nasıl hissediyordu? Bu vahyi algılamak üzere nasıl açılıyordu? Bu ilahi mesaj, bu sonsuz lütuf nasıl akıyordu üzerine? Yüce Allah’ın tecelli ettiği ve her yönden Allah’ın sözlerinin yankılandığı bu akılları durduran anlarda varlıklar alemi ne durumdaydı?

Sonra… Bu ne onur verici bir ilgidir? Ne sonsuz bir rahmettir? Ve ne büyük bir değerdir? Yüceler yücesi ulu Allah lutfedip, insan denen şu küçücük yaratıkla ilgileniyor. Durumunu düzeltecek, yolunu aydınlatacak, dağılmışlarını, yolunu yitirmişlerini geri çevirecek ilkeleri vahyediyor. Oysa uçsuz bucaksız mülkü ile karşılaştırıldığında, bir sivri sineğin insan yanındaki önemsizliğinden daha aşağıdır insan.

Bu bir gerçektir. Ama o yüce ve aydınlık ufka yükselmedikçe herhangi bir insanın düşünemeyeceği kadar yücedir, üstündür:

“İşte böylece sana da emrimizle Kur’an vahyettik. Sen kitap nedir, iman nedir bilmezdin. Fakat biz onu (Kitab’ı), bir nur yaptık. Kullarımızdan dilediğimizi, onunla hidayete iletiyoruz. Ve şüphesiz ki sen, doğru yola götürüyorsun.”

“Göklerde ve yerde bulunan herşeyin sahibi Allah’ın yoluna. Dikkat edin, bütün işler sonunda Allah’a döner.”

“İşte böyle”. Bu yolda ve bu tür bir iletişimle “sana da vahyettik.” Sana yönelik vahiy bundan önce uygulana gelen yöntemle gerçekleşti. İlk defa sen karşılaşmıyorsun böyle bir olayla. Sana biz vahyettik: “Emrimizle Kur’an’ı biz indirdik.” Kur’an’da hayat vardır. Hayat verir, onu harekete geçirir, aktifleştirir. Kalplerde ve gözle görülen realite dünyasında onu geliştirir: “Sen kitap nedir, iman nedir bilmezdin.” Yüce Allah Peygamberin ruhsal durumunu herkesten iyi biliyor ve o, henüz bu vahyi almamışken onun ruhsal durumunu bu şekilde tasvir ediyor. Kuşkusuz Peygamber efendimiz -salât ve selâm üzerine olsun- kitapla, imanla ilgili bazı bilgiler duymuştu. Arap yarımadasında kitap ehli grupların olduğu ve bunların inanç sistemlerinin bulunduğu biliniyordu. Ama burada kastedilen bu değildir. Kastedilen kalbin bu gerçeği kapsaması, onu duyması, vicdanında onun varlığından etkilenmesidir. İşte bundan önce olmayan, yüce Allah’ın emri d arınca Hz. Muhammed’in -salât ve selâm üzerine olsun- kalbine giydirdiği bu ruhtur.

“Fakat iz onu, bir nur yaptık. Kullarımızdan dilediğimizi, onunla hidayete iletiyoruz.” İşte onun öz yapısı budur. Bu vahyin, bu ruhun, bu kitabın özü budur. Bu bir nurdur. Yüce Allah, durumunu bildiği ve bu nuru algılayabileceğini bildiği, dolayısiyle doğru yola girmesini istediği kimselerin kalplerini bu nurla aydınlatır.

“Ve şüphesiz ki sen doğru yola götürüyorsun.”

Bu ifade doğru yola iletme meselesinin yüce Allah’a özgü olduğunu pekiştiriyor. Onu her türlü etkenden soyutluyor ve bu meseleyi sadece yüce Allah’ın iradesine bağlıyor. Yüce Allah, kendisine özgü bilgisi uyarınca dilediği kimseyi doğru yola iletir. Bunu ondan başkası bilemez: Peygamber ise, Allah’ın iradesinin gerçekleşmesine aracılık yapar. Çünkü Peygamber kalplerde hidayeti meydana getiremez. O sadece mesajı duyurur. Ardından Allah’ın iradesi gerçekleşir.

“Ve şüphesiz ki sen, doğru yola götürüyorsun. Göklerde ve yerde bulunan herşeyin sahibi Allah’ın yoluna.”

Buna göre Hz. Peygamber -salât ve selâm üzerine olsun- insanları Allah’ın yoluna iletecek bir mesaj sunuyor. Bütün yan yollar bu ana yolda buluşur. Çünkü bu herşeyin sahibi olan Allah’a giden yoldur. Göklerde ve yerde bulunan herşey O’nundur. O’nun yolunu bulan göklere ve yere egemen olan yasalar sistemini, göklerde ve yerdeki güç ve enerji kaynaklarını, göklerde ve yerdeki rızıkları, göklerin ve yerin yüce sahiplerine yöneliş tarzlarını da bulur. Çünkü herşey O’na yönelir, herşey O’na döner.

“Dikkat edin, bütün işler sonunda Allah’a döner.”

Herşey sonunda O’nun yanına varır, O’nun yanında buluşur. O da bunlar hakkındaki kararını verir.

Bu nur insanları Allah’ın yoluna iletir. Yüce Allah kulları izlesinler diye bu yolu belirlemiştir. Amaç insanların doğru yolu bulmuş ve Allah’ın buyruğuna boyun eğmiş olarak en sonunda Allah’ın huzuruna varmalarıdır.

Böylece vahiy meselesinden söz ederek başlayan bu sure sona eriyor. Surenin ana ekseni vahiy meselesiydi. Vahiy meselesi ilk peygamberlerden bu yana ele alınarak sunulmuştu. Amaç dinin birliğini, hareket metodunun birliğini ve izlenen yolun birliğini ortaya koymaktır. Bir de Hz. Muhammed’in -salât ve selâm üzerine olsun- peygamberliğini ve bu peygamberliğe inanan mü’min kitlenin temsil ettiği tüm insanlığı,kapsayan evrensel önderliği ilan etmektir. Bu kitlenin omuzuna insanları doğru yola götürme emanetini yüklemektir. Bu yol, göklerde ve yerde bulunan herşeyin sahibi olan Allah’ın yoludur. Bunun yanısıra, mü’min kitlenin özelliklerini, karekteristik yapısını açıklamak ta güdülen amaçlardan biridir. Mü’min kitlenin bu ayırıcı özellikleri onun önderlik işlevini yerine getirmesini, akıllara durgunluk veren bu olağanüstü yolu izleyerek göklerden yere inen bu emaneti omuzlamasını sağlamıştır.

ŞURA SURESİNİN SONU

 

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.