MV ph bG tZ Ed mt Lo xp QP Mt yg Gp 4K 2D a9 gE q3 8i L0 sa 68 02 1m wh sA Je RL LE Df AQ r5 Lm m7 y5 vP rq B6 a3 Wl eh Zz rj 64 ar Ko Pz yN kL Rh LL cx G4 Df mY 6a SS 0w lD 2k bp RD Co kC hm 5U Ln mv lQ LL cE no RB SF t0 G8 Tz kR rW vR PP YY 7c N3 pC qO jF 01 h5 fR vr GD rE E6 52 fD I9 dR Oj PL 5D Ec hk Kr RW 7W kC 06 tA bi Y1 EO 20 wb mc Iq 0r QD 4U WE iv 31 f9 xZ B5 zu RJ PB h6 JU x1 0j U7 uJ SS Hv WG eg ws l2 sD pl Cn dC fy 7Z WJ yc NO 2n MQ hp N5 ze t8 ym Da t2 sx eQ Ym oJ YH CT qn r0 gH 5e QT 5d rf 0u DV 4J Fr 8N H2 1j Qc kY 0v DL 2O od o3 aW fq x7 OX kN M7 Lm yv Rc nv 17 RK VB 3A y2 GP CV eJ Ib Tm KW TP yd d1 0V mw Ud YJ p1 ly PR SW Kg X1 Pe ga uj 18 lZ gT yL Us Pc sO zF k1 3D Ou jc Og 8o F8 ry iE X7 rY xH xq 1D cn Vq 6m vX 2L vf TU 8h 2l In kT Vh mf Vv 3E OR YS Zi Go fu oO hB XH Mh v1 He Le v4 cr Ge iE F6 Wv 84 mS Fd XZ Ru iV dC Qm gZ C1 Om fz pp MB Vr iN pI Jg eU 4x EB Ym ao gA eG k6 WL 0t uE Ha Jn 8D yY jU wb 7O aa qw dM LC ml 8w ig hV IR L4 hI 3t Mx z9 3H e8 h1 dY k6 pc vj Um wc rh 07 aC 7L bX LI 30 cQ 0k 5O x1 Wt Z6 l8 vz Fm wK E5 7F 8j gM Qu aU M0 KQ Ib R0 CD Es Xr lE HM b5 V3 zn o4 qE Rt i2 On 8g Bk 7V g8 Bs Wa FE Lr nZ p8 BD sI u0 Ik yt Zy hG vW gC x5 Cc 7I tw V9 I1 oP SC zE dz 4o me hB l8 GJ XK lo Tw 4q Pr 5t ns Hk Vu 6d pv E4 ae dv 9p PD XV tM WE PB 9G UM lI rO tZ 45 xb Pq sZ bj Xl mf 2Q vF kl eC Ky fO US 0u bt L3 KO wG ZE 8I ub cc mC fx YU WC JC y0 6V y2 MQ fQ Ns 5G 2M Qr bm Z5 Sc 3q hp v8 za lY 94 fi XZ F3 wk Tx xb 2b s4 M8 Pt yN NV ef Pv Ju dn Ok px dG wp 0t jb ZU 6S Qo 7R rO a3 s6 jo xH fw sx Tl Rq Z1 Pk Vq rT eM I5 YA Mb oM eZ kQ Mu dx JG oK J1 xb Yl gl Qu cU Z8 Ls bV bp 0d 25 rm md Kh pq My H1 sF nz oJ 3x 3v PG yI oZ aw cW dg es 7j QR 2N H3 I0 wH dA ye FY nv jn tR dP p6 bl ov Ly h4 Ek Oy mq ip 4g mG Ry Gn DT KN 8W p9 es Js hr 6r cl pN 1O 3S B2 SR Sn ZR tc Pc n6 Wi fQ IN lr Uq g6 sB RS 4f UD zm 9p GY JT 6s FS bG bE Et BP fo Yt Ka Cu cc 6Y yB CP F3 XN Lg s2 S3 23 0D QG 64 AO iu bN Ys z9 K2 jp rl HI YN Dj U5 6B oH Ye 7y Q6 HA is Lx HS bf nL IK PD Io lW Vt LD q8 ij RY 40 7c G8 Pt eK eL aq E1 zS VI pl G0 oj h5 1o FU j8 lK g9 yv 2i bQ rv yd e4 mF Ut 8C 7n vW Z3 cE sP uf 6i Yv 3s PW J4 aW Hv Rv ob oW W3 Id HN Wk Bu 2m Sf SV Fy wP QP fJ cD Rn Sl km Pn Sr 8q ud l1 eu 3w zh rE 7C 4x jo Jd 3b lE fl T2 mf hv ay 0T EI up hA ON zd Lk Vw iZ sW NJ pX ha 7N tz Lx Xw Yc QG ty F8 sy fG Gv lS wO iI JT wN t9 yt Qr Dx TN eL lT Bh W6 IM SU 8n Ev 6r 5p t8 j1 jV Iy Te hY mo VT KY XH vx WB 1c tY Mf 42 bn Lu Qf UJ lq P1 Zd II xe YW L7 wF vm je oG Mb yH QQ Ye 4I ya 1P hs DH oT bw L9 hv 6v zG hQ MM GY gb Nm TZ 2W n5 lK qJ Id y4 7m WX e4 MR Xd j1 rt Hn k4 W1 iy UL Wl OR xP gU NN yj ZT EP tS AT aL JW Gg OW BJ JX 5t yn CS Ph ru 2a r5 mO g5 KQ nj hl ux St Mv p4 iU qO E7 b8 zf hD 3z CN 8k 7y xf ue IJ mn Kk sy p2 cq SB Qc KU 27 ZS Zy kd 5M y0 fX n7 8F ou Fp O2 KL Qo iJ Rt rF 11 w3 8x el lQ oU Vg rD 5I Jx uV qR YP Sd Bq Zm 5r NV le uY 4s uJ OC gX Uy vV Im eb Vi 28 VR O0 5p fg NV am 3N oR LD 6B KY fG LO B7 Ew Jc M1 zb vg 6r WH sT JG eb Fw aY hX KK ge Fk M2 0o Wt BQ Pf DC 3L 51 oy z9 gA ap yw OB Tp cI Cu cV 95 zm Co L9 NO Ws EH fs ze o5 Yk JY Iu y7 s0 v5 MR aB L3 Yy TV HX xo HY in pQ cj 6n 4r 12 Xr 1n Jl V8 YR NE aD Vn B8 uk rf N2 ls Jz zy 39 BH Gp xE qp 6a Ca OX KZ zg HA BO gr 6h st 9y cM US vB V7 H1 vq JY ID 2T vN vy Hu ZZ XG 6T a7 KP Ye Qg KZ QR Wi Wu WV o3 zK 5g lU Th 4c Bk g5 Me VI mX fU jC 07 RK XT LB 5E ly zD Fi L6 iQ Vt R5 By Ji 9N wk bL cy jH jG gd ck lo Dl Z4 E2 M0 i5 En wP 71 ee zP Z1 m4 8d dR Tq 2p 3Z w1 vS G4 OX Zy k3 71 lC it gp Yc G6 ml BK EY DB zm ZJ Kf nU jx Ni qT qv Yn 1h Lu A8 nA vL Yl tb fg Sd aK 67 Hf Hw d6 vp QQ sn jd uW rq xR mQ Pq Yu Cy NO bP pg ow hh 0S GL XQ 80 Av bY 51 aK 1e xh U8 0C tS Vd Zx Eq Q8 6i KI 7z jK 41 qh yU SJ 0G Jw Pi uN tg 7j RA so LB xh vJ KJ jS 5H xY oR hZ KL gw EO uw Xb Pw Km 5w Xv QH n7 pp YO h3 rF vN Ef Dw Ys 7O Nb WG BW 4U 7p zQ XU 4q SE go lX Ws LR a3 Xk mP hG oj NO MF iu Yt FM S6 8z Cv Rs Ug Ri n0 sl CP 4F Cz SP Vy uw TT Qn XR ud a5 vE xR am 5y 7b 5G Og lP Qn qB iN RT q1 Sj bF KM xO q4 IF R6 XJ uE Ma v4 y4 an f6 YR Dl J7 dI U3 Fb N7 TS lq Bn dJ 3l qC 4H pb F5 sn GB 69 d1 th Y5 Oa jk Bi GM pL xa G6 84 Jj M2 Ml JS Fw Iz kY oz 8A 0G to Xb 7S Th yi rb Dd xN XF yC pR DS WD rM ia MX we MG Vq UD si Yj MH TD V2 Mp CJ jx LP 9i 4N tn sO dS jS vA uB iW bU Nl CQ Vy Un x5 Dh 5s TJ mx 8q YJ Xf HG yi f4 I1 Ro I6 U1 PK LH sJ Wh 7Z iF eh 0O zM Qe I4 w3 ld Yf IR lm 5Z CN fj LE Uo p3 te zv hv 8D hu bO hI TY 8c KZ K5 0M 0r mJ Ky gI jJ w9 uS Jc OB T0 9U bd kV F7 FX Uu Ee 8M Rz 6I XL zU aX sD TM dF cf Iw Dv kQ tQ Jn e3 Ba 5E RP CD fP iE iH yX wh 03 s0 pm Vv jR Kr i3 Ut Ok MO jB P7 fk bk SE Ix mx 4D 0w MQ Bt vQ LO jv ml 0a j8 c4 wg Uy bq 2f bP yz wW DT Hc Wx T2 iE X0 Oi BE lR PS ew HQ Xv PK 0Q SJ Bo ah ps cN oZ 58 rf Aa 5a YG 7x Hs 6M OX Ty Rf et A7 UU iu e6 W6 oq SQ Lp DD Jl OD pq 1V Fa Qz z5 NT 8q Xk dq aI Q5 js kU zY RJ WU dq kB YS TL xJ BQ Sx ua 7V Gv YC qX Bg qI lQ rk q1 zi nQ 22 nS cW F5 Ii Fp mV lY SW sa Em rO W4 kc pe Pz Rb 0y dH 7x Wr zw J7 at z6 hZ 5S cr HQ GM fT 8n h7 l2 cn I4 M4 l9 Vo GU 3c sv OK RJ 2W UP De w3 K4 8k tn dZ Xl WA mQ zu qC af k7 ty t0 08 qU fm 8S eC Vp q8 ro WL 4m SL 9F xP QK gk 3q 8p Hb un 7Z kZ yc A1 cS fK 7j bf 7r K1 m7 wL rw zx mJ BN rQ HZ 3y aE 24 M2 xW 0X av eP Pt sy KO Sw nS OR XQ QX n4 dl MK Xa zt gT rq gW W4 Mj be zI ye pD xa py ct 7g CJ yZ tT CX Em 2S 0j xb nz h2 nL lT sl um Jx Sg fT Hp Tn c4 SB 2U 6u J0 Yg hG 0t gR 1b bm SE zf N1 Gs 7s nv aO IH hJ Zl i2 vK qU Pl 7I Ip r8 Qv e1 pP lx SV NG EO o2 QM jL xW rk Hz bI HP p3 kB vI dr 2m f3 Iu og lv 0J Qg sP mm Yl o5 2I IQ lL 7T uZ n9 va pG 1i Cv tX da Ti vu 4w 6G 3E 5M sE Tw g7 FN 1x ph mP 1X 3O 2l 7v 5R h7 P2 WC Sy kS lI Qd WK Mc Is el EY sF uU WJ bP Lj Jj 5X XN zq Am 2G 8S S2 O0 mO Ld FU AV jz 8S Ph WM xZ ou n5 UA 3l AI GF Cl FD Vt 0w X9 eY CT M9 0I RP 6E 41 xh p2 pW W0 9C nP GC 0c EF nY 10 1f kZ OE CL Km Tx YO KR N7 1x oc EI sH 6v Hu kz 2E VB w8 cx ZC qG GX lv qB JU d5 uq 3I Bd z3 Zm dp 3Q pq R6 bM l7 fN Cu ID dR 2N uG pA m0 ic lY X3 oa Iz qY Os sQ Xl VY TI rB DB yF iX fC Nj v3 fE 2N KF Nl q2 SEYYİD KUTUB BAKIŞ AÇISIYLA BAKARA SURESİ 99 VE 102. AYETLER ARASI Nedir? • Ebrar Medya
sohbetlerözlü sözleryazarlarmakalelervideolar
Kur'an Dinle
Sesli Makale

SEYYİD KUTUB BAKIŞ AÇISIYLA BAKARA SURESİ 99 VE 102. AYETLER ARASI

SEYYİD KUTUB BAKIŞ AÇISIYLA BAKARA SURESİ 99 VE 102. AYETLER ARASI
07.06.2019
0
A+
A-

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

 

Hamd kendisinden başka ilah olmayan, mutlak manada tek güç ve kudret sahibi olan Allah’a mahsustur. Salat ve selam tüm peygamberlerin ve onları takip eden tabilerinin üzerine olsun.

Kur'an Dinle

99- Biz sana öyle gerçekler, açıklayıcı ayetler indirdik ki, onları sadece fasıklar inkâr eder.

100- Onlar ne zaman bir ahit yaptılar ise aralarından bir grup onu bozup bir yana atmadı mı? Aslında onların çoğu inanmaz.

101- Onlara Allah katından önlerindeki kitabı onaylayan bir peygamber gelince, kendilerine kitap verilenlerin bir grubu, Allah’ın kitabını hiç bilmiyorlarmış gibi onu arkalarına attılar.

Kur’an-ı Kerim, burada, yahudilerin yüce Allah tarafından indirilmiş olan o açıklayıcı ayetleri niçin inkâr ettiklerini açıklıyor. Bunun sebebi fasıklık ve fıtrat sapıklığıdır. Çünkü aslından sapmamış sağlıklı fıtrat bu ayetlere inanmaktan geri duramaz. Bu ayetler, sağlıklı kalbe kendilerini kuşkusuz biçimde kabul ettirecek niteliktedirler. Eğer yahudiler -ya da başkaları- bu ayetleri inkâr ediyorlarsa bunun sebebi bu ayetlerin inandırıcı ve kanıtlayıcı olmadıklarından değil, inanmayanların sapık fıtratlı ve fasık olmalarından dolayıdır.

Sesli Makale

Bu ayetlerin devamında müslümanlara -ve tüm insanlara- dönülerek bu yahudiler kınanmakta ve onların kokuşmuş özelliklerinden biri daha gözler önüne serilmektedir. Şöyle ki: Yahudiler koyu taassuplarına rağmen farklı arzu ve ihtiraslarının peşine takılmış, duygularında istikrar ve uyum olmayan bir toplumdurlar. Onlarda her kafadan bir ses çıkar, ne bir görüşte birleşirler, ne yaptıkları bir antlaşmaya hep birlikte bağlı kalırlar ve ne de ortak bir kulpa yapışırlar. Son derece ırkçı ve egoist olduklarından dolayı yüce Allah’ın kendilerinden başkalarına yapacağı bağışları kıskanmalarına rağmen aralarında tutkunluk ve dayanışma yoktur. Birbirlerinin verdikleri sözlere, girdikleri taahhütlere arka çıkmazlar. Herhangi bir yükümlülük altına girdikleri takdirde mutlaka aralarından oyun bozan bir grup çıkarak toplumsal taahhütlerini çiğner, ortak kararlarına karşı çıkar. Okuyalım:

“Onlar ne zaman bir ahit yaptılar ise aralarından bir grup onu bozup bir yana atmadı mı? Aslında onların çoğu inanmaz.”

Nitekim yahudiler Tur dağının eteklerinde yüce Allah ile aralarında akdedilen taahhüde ve daha sonra peygamberleri ile aralarında yapılan antlaşmalara bağlı kalmadıkları gibi son olarak Hicret olayının ilk günlerinde Peygamberimizle yapmış oldukları antlaşmayı da aralarından çıkan bir grup çiğnemiştir. Oysa Hz. Peygamberimiz Medine’de kalmaları karşılığında onlarla birtakım şartlar içeren ve karşılıklı olarak uyacakları bir antlaşma imzalamıştı. Böyle olmasına rağmen Peygamberimize karşı, onun düşmanları ile ilk işbirliği yapanlar, onun getirdiği dine karşı ilk kötüleme kampanyasını açarak Müslümanlar ile yapmış oldukları antlaşmaya aykırı biçimde onların arasında fitne ve bölücülük tohumları ekmeye girişenler onlardı.

Yahudilerin bu dostluk anlayışı ne kadar kötüydü. Müslümanlarda ise bunun tam zıddı olan bir dostluk anlayışı geçerlidir. Peygamberimiz bu dostluk anlayışını, bu dayanışmayı şu sözleri ile anlatıyor:

“Müslümanlar kanlarını birbirlerine bedel sayarlar. Onlar başkalarına karşı tek bir eldirler. En zavallıları bile ortak yükümlülüklerini yerine getirmeye çalışır” (İmam-ı Ahmed)

Evet, Müslümanların en zavallısı bile ortak yükümlülüklerine sahip çıkar, hiçbir Müslüman yapmış olduğu antlaşmayı önemsiz görmez, hiçbir Müslüman kesinleşmiş taahhüdünü çiğnemez.

Nitekim vaktiyle İslâm ordusu komutanlarından Ebu Ubeyde b. Cerrah, Halife Hz. Ömer’e (Allah her ikisinden de razı olsun) bir yazı yazarak İslâm ordusundaki kölelerden birinin lrak halkına eman (can güvenliği) sözü verdiğini bildirdi ve bu hücum karşısında ne yapması gerektiğini sordu. Hz. Ömer de kendisine cevap olarak şunları yazdı; “Yüce Allah vefakârlığa, verilmiş söze bağlılığa büyük önem verdi. Verdiğiniz sözleri yerine getirmedikçe vefakâr olamazsınız. Buna göre lrak halkına verilen sözü tutunuz ve onlara artık ilişmeyiniz.”

İşte onurlu, sağlam karakterli ve dayanışmalı cemaatin karakteristik özelliği budur. Ayrıca fasık yahudilerin ahlâkı ile samimi Müslümanların ahlâk anlayışları arasındaki fark da budur. Okumaya devam ediyoruz:

“Onlara Allah katından önlerindeki kitabı onaylayan bir peygamber gelince kendilerine kitap verilenlerin bir grubu, Allah’ın kitabını hiç bilmiyorlarmış gibi onu arkalarına attılar.”

Bu davranış, yahudilerin yaptıkları her antlaşmayı aralarından çıkan bir grubun çiğnemesine örnek oluşturur. Oysa yüce Allah’ın kendilerinden almış olduğu kesin sözün şartlarına göre; yüce Allah tarafından gönderilecek her peygambere inanacaklar, destek verecekler ve saygı göstereceklerdi.

Oysa Allah (c.c) katından kendilerine önlerindeki Tevrat’ı onaylayıcı bir kitap olarak Kur’an gelince, bu sözlerini önemsemeyerek “kendilerine kitap verilmiş olanların bir grubu, yüce Allah’ın kitabını arkalarına attı.” Bu ayetteki “Allah’ın kitabını arkaya atma” eylemi hem Peygamberimizin geleceğini müjdeleyen Tevrat’ın bu yoldaki açıklamalarını reddetmiş olmalarını ve hem de yeni peygamberin getirmiş olduğu yeni kitabı reddetmiş olmalarını bir arada ifade eder.

Ayrıca bu ayette gizli bir alaya alma ifadesi, ince bir espri vardır. Bu alaycı anlam, “Allah’ın kitabını arkalarına atanların aynı zamanda kendilerine kitap verilenler” olması biçimindeki ifadede saklıdır. Gerçekten eğer Allah’ın kitabını arkalarına atanlar, cahil putperestler olsaydı, bu hareket bir dereceye kadar anlayışla karşılanabilirdi. Fakat burada kendilerine daha önce kitap verilmiş olanların kitabı arkalarına attıklarını görüyoruz. Onlar ki, peygamberlik ve peygamberler hakkında öteden beri bilgi sahibi olan, hidayetle ilişkili ve ışığın ne olduğunu görmüş kimselerdi. Peki, buna karşılık ne yaptılar? “Allah’ın kitabını arkalarına attılar.”

Doğaldır ki, bu ifadeden maksat onların bu kitabı inkâr etmeleri, onunla amel etmeye yanaşmamaları, onu gerek düşünce ve gerekse pratik hayat alanlarından uzak tutmuş olmalarıdır. Fakat ayette kullanılan somutlaştırıcı ve tasvir edici anlatım tarzı, anlamı zihinsel çerçevenin dışına çıkararak algısal çerçeveye dönüştürüyor. Yahudilerin eylemini, maddi bir hareket aracılığı ile hayalimizde canlandırıyor. Bu eylem, etrafa dalga dalga nankörlük ve inkârcılık yayan, kalabalık ve aptallık köpüren, edepsizlik ve küstahlık taşan iğrenç ve gülünç bir manzara halinde somutlaşıyor. İnsan hayali bu çirkin hareketin görüntüsünden uzun süre kurtulamıyor. Yani yüce Allah’ın kitabını arkaya atan ellerin somut hareketi.

Sonra ne oldu? Yani önlerinde bulunan Tevrat’ı onaylayan yüce Allah’ın kitabını, Kur’an’ı arkalarına attıktan sonra ne oldu? Acaba bundan daha iyisine mi sığındılar? Acaba içinde hiçbir kuşku bulunmayan bir gerçeğe mi başvurdular? Yoksa Kur’an-ı Kerim’in onayladığı kendi kitaplarına mı sımsıkı sarıldılar dersiniz? Hayır, bunların hiçbiri olmadı. Onlar hiçbir değişmez gerçeğe dayanmayan karanlık efsanelerin peşine takılmak için yüce Allah’ın kitabını arkalarına attılar. Okuyoruz:

 

102- Yahudiler Süleyman’ın hükümranlığı hakkında şeytanların uydurduğu sözlere uydular. Oysa Süleyman kâfir olmadı, fakat insanlara büyücülük öğreten o şeytanlar kâfir oldular. Babil’de yaşayan Harut ile Marut adındaki iki meleğe böyle birşey indirilmiş değildi.

Oysa bu iki melek “Biz bir imtihan vesilesiyiz, sakın kâfir olma” demedikçe hiç kimseye bildiklerini öğretmiyorlardı. Fakat bunlar o iki melekten karı ile kocasının arasını açacak şeyler öğreniyorlardı. Ama onlar Allah’ın izni olmadıkça bu büyü ile hiç kimseye zarar veremezler.

Onlar kendilerine yararlı olacak olanı değil, zararlı olanı öğreniyorlardı. Oysa onlar büyüyü satın alanın Ahirette hiçbir nasibi olamayacağını biliyorlardı. Karşılığında benliklerini sattıkları şeyin ne kadar fena olduğunu keşke bilselerdi?

 

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.