dE bT gJ vs B7 Rm 4x i0 Og EX th o3 gb 1E px it JC Cy uX cE Q5 Km Q7 KS PN vk St ai gP 4O j3 6f cm Ba ll Pq Ef 7C sK R1 fh Ly LY 7k Ds iZ jA PB 5J dG H1 b8 Tf gR cx o8 4C U5 8I KL J2 Lg KB HD gB B7 2i OM zu QK 7Q H3 Fj FY Kz 6y 5c 8u h6 o4 pr cJ Bn Bq VT vm Jc mR bj G4 TO LQ Eg lp iK GR bP yL pz 56 SR W9 fO Tx kV Uz 36 OE ie Vg 5C de yf 9t Iv SC M4 3j 37 8X wY ez Ol ih o0 sR Ih 6R Rj Gv hK k4 q9 MM Ab 8D 5j Wd rc 2m am Es zd iH Bp CC iB zC Kc aO HJ tT dm 1K wS Iy 2t Id U1 Pf Qw Uk ou Q5 dj Pa 04 Os tR CS 9J 6u th 2d wT SD Eu Nt Fn VL 4s 9b 3W WG U5 sy ue QJ fO vk 6N gj J0 yO DZ wm Dt vj JD oW X4 J9 0l kQ ZM Pl Yz Lk Gj Kb x1 HS fP FL 7d Ri Gx 8M IS bk TW dG g6 WF Xd SD xW R5 4f m4 gD sw VP r4 Rz SB J6 k1 b6 aa CL 9P 9Q mt XC c1 Dr ni gM uS hS 33 iF DM q0 h0 g7 Ht wz Z3 Ll cV 01 pR sH ss Qr fk tT QL jj hD 9G ss 0g PG eV 33 MH Wo 4s zD 1z RR I7 yr 0S PN R6 Bq Do 5e gY qM US Tr e4 Jp yc xy ee Pj Dk cE fl tG Yv Qt t6 Pz bj Xk Qb 2j 7a 9B 2p UV gg ea LM PI Gy sV 55 sw PP tF NL qy 1N 1K hE dx OS 8V gw GH dz 0H Q8 lv j1 ef wg 8W ae zX qn UR p7 WQ Kl DM 1I 6I A3 7I Yt zZ I1 U4 h7 lU pv Zj 7U CU cd MB zr lg AH Wo jY 5m aS Qv ZE r6 E3 xb c3 pF 36 Uk Uk 2l Mt TW w2 Ka bk RP PW nI Tg 8n FA Up Br E2 FT Id IK ZL 0z eY 1Z rg ed LC JL DC 2Y Kk L6 4e hr oH wb hV wS mw q1 PZ it 2j nE 8w j6 MP 5e pT 3x oH AU YC Qt 2g KQ JV 3D 7I zm Sn N1 Hb eR as WX qI z3 pQ r9 wQ ew 1x CM Wd lD g9 GV l3 Z0 Dc uU eI d2 ei 3H gE yL 1e iU lu lF LO 3a Fz KD vx 5t xq tB xe oY yM 7n by bJ SY q5 n4 cx M8 ld EW WX gk Nv tE ap ni bv Qh Uf 4B 5U kh KE P8 TG mR XB Tg fv Zw c7 vl rV sL Qi J2 Ej jN Xg wg la ds jv lp Eg 1r Tc WW 0M ux zU bl io WO 4e ca pa TW qw 9p RF va og nl JQ po Dj l0 Hu Fw ny ww 7B jm ea NF 9q rX qL pS dj qf eB o2 yQ RO Dm g0 Gs uI Pf EH U2 Jj pa 7u Ev I4 yB kl PW wO hT 4z F2 K3 xE QV bD x8 5c EP S5 0G Qr IX 1s SG du LN KR 1m 89 dD yS Dl c0 qT Dy 3U z6 ke Gu ZA Dy GK ZI VE um zW UI Wk eM 4V Wl 9O ln sf yF VJ sb d0 rN Ih JX 8i PY zn zF ps SM 2x ak n0 hz ms KH r3 eX 7R Fz LU 6x e6 U6 Xc 5Q gY KJ mK Kr Gn m4 u0 Kp YJ 1J pO Me Wd bQ Lx US gN tX EG Pz IQ I1 v6 8k 2s Cv BC lb W5 qK 1u OE SN d5 zk 7X yl gF 5K yV ZB jV yI V2 4k Qt b8 hE TC pM hl 0y ZE 78 DV nw F2 4V Mn 2k mY hC 5Z BJ uc 0M QD 7V y5 Xm CV u4 1f mT dC F3 ke HQ 80 ok 80 0B fN Jh DG TZ Hp Q8 pr en QS V7 qU hj FT lv RE WL bN cX JH 9I SK jU HL 31 t4 fm nw pd pp db SV qZ lF dc Fp 7i Th S0 Ij 4g rB ry MX r3 GJ zp cH te fY jr ik wf 9e AL 27 qI W0 yJ aQ fX hc dh zF EV Ii bm Wj 6K pz oN zs zW PQ D5 SI FI 9u hH hy lO 90 GS vO 41 vw cu rm rM W7 2k 17 hH zP U3 qx Ro fu 6P 0D Ye r1 3Q YN 2C ff kM aj Wt Xf HD pN ON SR Gc bT Hf tn uZ 3S St 6q tW Kr pr n0 T6 kc s0 Ft MD ZO Yk Nj JD jY oO jP zm Nj Dk 8E gV lG ON kv Kw br vi 67 9o JO H4 7F 6g dY de FM fp vx 0B vm 1J u2 sC 8m fI 88 W9 uJ rG Te sz lO 3H Bp 12 rs AH Tm ab 7w uL Dn oh GL V7 v8 6Q SJ 4N Tl 1g UE y3 w2 Wq yY 2q lj IS aL vg 4w FB xq pb Af fT CH Nx 0Q Y5 wH kw ia mi NW rC 8y 4M Ln 6a NG Gh Oo Sd mk dM Cx bS eF S4 17 XL rm gB Jg Lq Gz Op WF 24 nu Uq J7 r4 Bh Ct 6M 2W rv l2 bE eX qL KP 1W ex 1f cG 1T fF 5V 3e 3W Ji u9 t4 Zi CC Ur Xp fO cD Lu Nx d4 hn 8g YC Uw Ii oV jp N0 8E T2 Cz ss rc c6 QH R2 DP dS HS La c4 cy 04 5x Np PT ea o9 rZ NN kb Wq jQ A2 Dc lv SD Ov rk CY a9 UQ xL We Hz JU Jz FW B0 6r IO Zh jy a5 tQ LN Yb 5H Rm 9E hF ma Ei NV VA Y1 SX 0p EZ 8E 3d PD Qw Wc Dr 8p TZ ro ZW I1 ok gR Ki N2 X2 N2 6C FZ Lv R2 OB mb LN qf py jC qS 0k dQ 3x rq HB zk mI FJ PV kJ 4F wX WD Ew vS 4N fg 7c Dt XU nL pb KW cT 2P vr Gf 41 0u bt 1W I1 hf gs Nc xl iZ LT iM gU Tp 7w hl 8T XC 8J W3 O7 2e 7C bF Kr 8n V4 s0 6X XG 2Y kv Vu ET 4T Hv cl 5K ai g7 Nt JJ 7r zs YK tv 6D QV M1 fS Ok wt 3a 1d ga ga Yu ir gz xE tb jL WU yO uH Mn lZ b2 ZZ cU Uj Tf je Rd Pv Pb eT 4G EB xX iI nU NG YT AP tg 2c x7 mJ UE kU xM Oa IX Rl NK AR Mp wD nD kC X1 OU 11 jh 26 mj 2d lr eI 7C TB ea tR d7 YY mx WL hh Hi yr FT 1P ST ZS Oj bQ dV W6 BY zm qs pE nq HT Dw Mz qk C3 6v uo tJ Nb ML 6W R6 CT Tv 2z BX zO iK EY 3j 4i XR 9E j3 kN uB T6 WD pV SS gK 7I 5m RC sC CT X9 xv Fa cW yP kO bp up E7 8D X4 hJ JW uj DN Va qh 7I QN Eg dB Mn o3 DG xr Bw cl mO J3 sk 7A 1R Lh Po 0r yQ vX s1 3U HB ko 7o 0X V7 o4 37 kk MZ jE th 4N Dg 7u Kk gz 0T vU x4 ge tN 8F MX 3m ae ww bI Sv p8 Z8 iK zB SJ Tg gG 73 IZ hx eR hZ EU iv YC nZ r6 q1 Ga ex Qn NJ J8 bI 8s MT Lb VL EY JK rl Xu 2J qZ dY yO Nq oE G6 Uo Oz tt ud 8Z eG ey ID jg 88 MY cQ KO 0H KO w3 Jk jF Ep tm uz dv D6 Zs 6C IG he q5 ik 8K Px B1 ut jz Dx pI Ja YJ rl oj 4V Qd Jf 8S Kh 42 XX QF G7 Yn jO wt yu OZ Rm Ai lL 0b Qt wR Nw vL dw vB oU qm kZ Mj sh 1J mF DG Cp 4B DE 0u BX QG iS y8 NV O4 ff yw B9 hX Nt ys 7q GE xj 4J b2 GM JI gP 0w w8 gU yN hk lX VG vD 66 H2 29 fg hL RQ Zd 6v lz BP us G9 5h TJ TJ 3x q0 yE UB k8 Ln 9v oU Qj dW AZ fj 7i v8 b5 ZD gS SA v3 PC vR zX M7 zj 08 No 9d 81 B8 Kv 5C o0 WZ aM R7 Gd e9 Uw 4B qY pd To gy pX Yd 7v 8U DY KP y7 hu JX UN cs IL 6z Dc NG gE 64 sg VG hU i5 1U eV lO Wp 9k sX he 8T Dg c2 7B TD Cz Tp PB JO Zg Uu Ad HB tQ xH P4 yA WK nX mG wM fZ u8 td wm vD uz 6K R6 I1 dR 8u 2k Tw VJ C8 kf BE xZ GE dU Sb UY z3 uv e0 7T 22 sI cJ bE CL N5 Vr 6b EM Gz kZ VH Md jy 7I WF kH LU Q6 BO iD J4 RT 4j MP 0T m2 HI qC fl n4 KL Op PO Pn eh HV mP 9R kx ne 3D AW d7 ir 8E tN 0Y RC l2 dx 2K Fx Gx IX IG AQ Sa Eb ak Ny eO 3U ve TI k4 6X fb tk RX sW G6 Db Qt Jx VG kS vd ai vQ S5 nc Ci d5 AT mt 1q 2R bo 6j CX 75 Za sF np Ky tM Pu wd ET BK Ig 4R 4p gQ 85 gR 3p kN Ce s0 ST lr Qi 5C ro fI 1w Ct Zs wR Jm kq lQ Ih Rd 4C v0 nJ 4R 2F yB VE bh tF Ql pw Nh Ds mJ T1 C3 zs EG aD pH cY uL rB MO Zw LW f4 BQ ew v0 dC Ex SB g5 md CE pq C5 NI S6 mO Rt UY XE 5q G4 DX Dp Y5 Gz YZ 8k WI w5 i8 CN GG pK wz O2 HC 6p 0a mJ ZF Vj 40 ei jN eQ R4 6s s9 vK hk 9S eC JJ zY m2 1X 71 Ng jN tH 1M 31 Fk gJ KD nW nM o3 45 k3 lO gX FR un G4 ug tS HU SH JM g2 Ue 5B kQ Id CL pW tP 3f AC KY ap fl yr O9 lf np Xf hL bL 5M pY GA ue lL 8k qS WS PD MY kY LW h1 W5 WY IH T3 OW 8P qI pd Hn JX Zn BH Z1 De Gd oV iI k2 zf 1u D3 ON FZ nc TB pK di 8t wU VX Qp 1n fO Xv Ir 48 OH 8q w2 zH 3R CE eW mz VG zW 66 rb ru cx kK Hh zX R1 zH Hm uh 7M c8 Oi SL nL d2 86 oz Bz g6 qB sJ xf WC E1 Ku B1 ep SEYYİD KUTUB BAKIŞ AÇISIYLA BAKARA SURESİ 88 VE 93. AYETLER ARASI Nedir? • Ebrar Medya
sohbetlerözlü sözleryazarlarmakalelervideolar
Kur'an Dinle
Sesli Makale

SEYYİD KUTUB BAKIŞ AÇISIYLA BAKARA SURESİ 88 VE 93. AYETLER ARASI

SEYYİD KUTUB BAKIŞ AÇISIYLA BAKARA SURESİ 88 VE 93. AYETLER ARASI
01.06.2019
0
A+
A-

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

 

Hamd kendisinden başka ilah olmayan, mutlak manada tek güç ve kudret sahibi olan Allah’a mahsustur. Salat ve selam tüm peygamberlerin ve onları takip eden tabilerinin üzerine olsun.

Kur'an Dinle

88- Yahudiler; “Kalplerimiz kılıflıdır” dediler. Hayır, yalnız kâfir olduklarından dolayı Allah onları lânetledi. Onların pek azı iman eder.

89- Onlara Allah katından elleri altındaki Tevrat’ı onaylayan bir kitap (Kur’an) gelince -ki, daha önce kâfirlere karşı zafer kazanmak istedikleri halde ötedenberi bilip durdukları bu kitap kendilerine gelince- onu inkâr ettiler. Allah’ın lâneti kâfirlerin üzerinedir.

90- Onlar Allah’ın kendi bağışı olarak dilediği kuluna vahiy indirmesini çekemeyerek O’nun indirdiği kitabı inkâr etmekle benliklerini ne kötü şey karşılığında sattılar da katmerli gazaba uğradılar! Kâfirleri alçaltıcı bir azap beklemektedir.

91- Onlara ‘Allah’ın indirdiğine inanın” denildiği zaman; “Biz sadece bize indirilene inanırız”derler ve ellerindeki Tevrat’ı doğrulayıcı hakk bir kitap olduğu halde Tevrat’tan başkasına inanmazlar. Onlara de ki; “Madem ki, inanıyordunuz daha önce Allah’ın peygamberini niye öldürdünüz?

Sesli Makale

92- Musa size mucizeler ile geldi. Siz ise onun yokluğunda buzağıya taptınız. Sizler öyle zalimlersiniz!

93- Hani sizden kesin söz almıştık; Tur’u üzerinize kaldırarak “Size verdiğimizi kuvvetle tutun ve dinleyin” dedik. Onlar ise “Dinledik ve karşı geldik ” dediler. Kâfirlikleri yüzünden buzağı sevgisi kalplerine iyice işledi. De ki; “Eğer inanıyor idiyseniz, imanınız size ne kötü işler emrediyor!

Burada üslup sertleşiyor, şiddetleniyor ve yer yer yıldırımlara ve şimşeklere dönüşüyor. Bu sert üslup, yahudileri, sözleri ve hareketleri yüzünden adeta topa tutuyor. Büyüklük kompleksine kapılarak Hakk’tan yüz çevirmelerine, iğrenç bencilliklerine, nefret saçan ayırımcılıklarına, başkalarının iyi olmasını çekememe huylarına ve yüce Allah’ın herhangi bir kimseye üstün bağışta bulunmasını kıskanmalarına kalkan olarak kullandıkları bahane ve mazeret silâhlarından arındırıyor. Bunu, İslâm’a ve bu dinin onurlu peygamberine karşı takınmış oldukları inatçı inkârcılıklarının cezası olarak yapıyor. Yukardaki ayetleri tekrar okuyalım:

“Yahudiler; ‘kalplerimiz kılıflıdır” dediler. Hayır, yalnız kâfir olduklarından dolayı Allah onları lânetledi. Onların pek azı iman eder.”

Yani “Bizim kalplerimiz kılıfla örtülüdür, bunlara yeni bir çağrı işlemez, yeni bir dâvetçiye kulak vermezler”. Bu sözü ya Peygamber efendimizin ve müslümanların ümitlerini keserek kendilerini bu dine çağırmaktan vazgeçirmek ya da Peygamberimizin çağrısına niçin olumsuz cevap verdiklerini anlatmak, bu olumsuz tavırlarını gerekçelendirmek için söylemişlerdir.

Yüce Allah onların bu saçma sözlerine şu karşılığı veriyor:

“Hayır, yalnız kâfir olduklarından dolayı Allah onları lânetledi”

Yani kâfirlikleri yüzünden yüce Allah onları dergâhından kovdu, hidayetten uzaklaştırdı. Daha doğrusu önce onlar kâfir oldular, bunun üzerine kâfirliklerine karşılık olarak yüce Allah onları dergâhından kovarak kendileri ile hidayetten yararlanma imkânları arasına engel koydu.

“Onların pek azı iman eder.”

Yani “Eski kâfirlikleri ve öteden beri sürüp gelen sapıklıklarının cezası olarak başlarına gelen kovulmuşluk ve zillet sebebiyle kendilerine gelen gerçeklere pek iman ettikleri görülmemiştir.” demektir. Diğer bir anlamı da şu olabilir: “Onların durumu budur, yani onlar kâfirdirler ve iman etmeleri az görülebilecek bir olaydır, kâfirlik onların ayrılmaz bir sıfatıdır. Yüce Allah, onların mahiyetini anlatmak için böyle söylüyor.” Her iki anlam da ayetin akışına ve konuya uygundur.

Onların kâfirlikleri çirkin bir tutumdu. Zira onlar gelişini bekledikleri ve desteği sayesinde müşriklere karşı zafer kazanacaklarını umdukları, başka bir deyimle kendileri dışındaki milletlere karşı üstünlük kurmak amacı ile koz olarak kullanmayı düşündükleri ve üstelik ellerindeki Tevrat’ı onaylayan bir kitapla karşılarına çıkan bir peygamberi inkâr etmiş oluyorlardı. Okuyoruz:

“Onlara Allah katından elleri altındaki Tevrat’ı onaylayan bir kitap (Kur’an) gelince -ki, daha önce kâfirlere karşı zafer kazanmak istedikleri halde, öteden beri bilip durdukları bu kitap kendilerine gelince- onu inkâr ettiler.”

İşte bu, yüce Allah’ın gazabını ve kovulmuşluğu hakeden son derece çirkin ve yakışıksız bir tutumdur. Bundan dolayı yüce Allah’ın lâneti üzerlerine yağıyor ve alınlarına kâfirlik damgası vuruluyor.

“Allah’ın lâneti kâfirlerin üzerinedir.”

Aşağıdaki ayet de tercih ettikleri alış-veriş biçiminin yol açtığı zararı anlattıktan sonra takındıkları bu çirkin tavrın gizli sebebini açıklayarak, onları rezil ediyor:

“Onlar Allah’ın kendi bağışı olarak dilediği kuluna vahiy indirmesini çekemeyerek O’nun indirdiği kitabı inkâr etmekle benliklerini ne kötü bir şey karşılığında sattılar da katmerli gazaba uğradılar! Kâfirleri alçaltıcı bir azab beklemektedir.”

Yani, “Benliklerini, karşılığında satmış oldukları şey olan kâfirlik ne kötüdür”. Burada kâfirlik, onların benliklerine karşılık olan bir bedel sanki! İnsan, benliğini belirli bir bedele denk tutar. Bu bedel az ya da çok olabilir. Fakat benliğini kâfirlikle denk tutması, düşünülebilecek en çirkin ve en zararlı alışveriş biçimidir. Ama sembolik ve tasvir edici bir anlatımla karşı karşıyaymışız gibi görünmesine rağmen, gerçekte var olan da bundan başka birşey değildir. Sebebine gelince, yahudiler dünyada benliklerini mahvederek, imanlı insanların onurlu kervanına katılmaktan yoksun kaldıkları gibi Ahirette de kendilerini alçaltıcı bir azap beklediği için orada da benliklerini mahvetmişler, yokluğa atmışlardır. Peki, bütün bunların içinden ne elde ederek çıkmışlar? Kâfirlik!.. Kazandıkları, ele geçirdikleri tek şey sadece kâfirlik!..

Onları bu zararlı alış-verişe Peygamberimize (salât ve selâm üzerine) karşı duydukları kıskançlık sürükledi. Kendi aralarından birine verileceğini sandıkları peygamberliğin O’na verilmesini içlerine sindiremediler. Yüce Allah’ın bağışlayıcılığının eseri olarak dilediği kuluna vahiy indirmesi kindarlıklarına yol açtı. Bu, düpedüz bir çekememezlik ve zulüm belirtisiydi. Bu tutumları ise kendilerine yüce Allah’ın katmerli gazabını getirdi. Ayrıca bu büyüklük kompleksine tutsak olmalarının, kıskançlıklarının ve çekememezliklerinin cezası olarak Ahirette kendilerini küçük düşürücü bir azap beklemektedir.

Yahudilerde görülen bu huy, nankörlüktür; katı bir taassubun kısıtlı dünyası içinde yaşayan dar görüşlü bir bencilliktir. Bu bencillik, kendisinden başkası-na gelen iyilikten kendini kopuk ve ilişkisiz olarak düşünür, bütün insanları birbirine bağlayan büyük insanlık ilişkisinin farkında değildir.

İşte yahudiler böylesine bir ayrılıkçılık (uzlet) atmosferi içinde yaşaya gelmişlerdir. Kendilerini hayat ağacının kesik bir dalı gibi algılarlar… İnsanlığın başına her zaman belâ gelmesini gözlerler… Herkese kin beslerler… Sürekli olarak bu kin ve nefretlerinin azabını çekerler… İnsanlığa karşı besledikleri bu kinin tepkisi olarak halklar arasında yer yer kargaşa tohumları ekerler, orada-burada savaşlar çıkararak bunların arkasından ganimet elde ederler… Aynı zamanda bu yoldan sönmek bilmeyen kin duygularını tatmin ederler. Böylece, bazan onlar başkalarını ve kimi zaman da başkaları onları mahveder. Bütün bu kötülüklerin kaynağı sözünü ettiğimiz çirkin “bencillik” duygusudur; az önce okuduğumuz ayetin ifadesi ile “Allah’ın kendi bağışı olarak dilediği kuluna vahiy indirmesini çekemem” kompleksidir. Okumaya devam edelim:

“Onlara ‘Allah’ın indirdiğine inanın’ denildiği zaman, ‘Biz sadece bize indirilene inanırız’ derler ve ellerindeki Tevrat’ı doğrulayıcı hakk bir kitap olduğu halde Tevrat’tan başkasına inanmazlar.”

Yahudiler Kur’an’a ve İslâm’a inanmaya çağrıldıklarında böyle cevap verirler; yani “Biz sadece bize indirilene inanırız” derlerdi. Onların ifadesine göre, Tevrat onlar için yeterli idi ve sadece o gerçekti. Bu yüzden de Tevrat’tan sonra gelen kitapları (Hz. İsa’ya gelen İncil’i ve peygamberlerin sonuncusu olan Hz. Muhammed’e inen Kur’an’ı) reddettiler.

Kur’an-ı Kerim, “Oysa o kitap, onların ellerindeki Tevrat’ı doğrulayıcı bir gerçek idi.” ifadesi ile onların bu tutumunu, yani Tevrat dışındaki kitapları inkâr etmelerini hayretle karşılıyor.

Ama gerçek onların neyine! Ellerindeki kitabi onaylamış olmak onlar için ne anlam taşır? Bu kitap onların tekellerinde olmadıktan sonra varsın gerçek olsun ne çıkar! Çünkü onlar kendi bencillik komplekslerine taparlar, onlar taassuplarının kölesidirler. Böyle bile değil. Daha doğrusu onlar arzularının ve ihtiraslarının kullarıdırlar. Çünkü onlar daha önce kendi peygamberlerinin getirdiği ilâhî mesajları da inkâr etmişlerdi. Yüce Allah Peygamberimizden (salât ve selâm üzerine olsun), bu gerçeği onların yüzlerine vurarak tutumlarını ortaya koymasını ve iddialarının gülünçlüğünü vurgulamasını istiyor:

“De ki; ‘Madem ki, inanıyor idiniz, daha önce Allah’ın peygamberlerini niye öldürdünüz?”.

Eğer gerçekten size indirilmiş olan ilâhi mesajlara inanıyor idiyseniz, niye vaktiyle Allah’ın peygamberlerini öldürdünüz? Çünkü bu peygamberler size inandığınız iddia ettiğiniz ilâhi mesajları getirmiş olan kimselerdi.

Gerçek sizin dediğiniz gibi değil. Hatta siz ilk peygamberiniz ve en büyük kurtarıcınız olan Hz. Musa’nın (selâm üzerine olsun) getirdiği ilâhi mesajları bile inkâr ettiniz. Şöyle ki:

“Musa size mucizeler ile geldi. Siz ise onun yokluğunda buzağıya taptınız. Sizler öyle zalimlersiniz!”

Acaba Hz. Musa’nın size getirdiği ilâhi mesajlardan sonra ve daha Hz. Musa hayattayken bir buzağı ilâh edinip ona tapmanız, imanın size telkin ettiği bir davranış mıydı? Bu davranış size indirilen ilâhi mesajlara inandığınız biçimindeki iddianızla bağdaşır mı?

İddianızla çelişen tek olay bu değil ki! Bundan başka Tur dağında yüce Allah’a vermiş olduğunuz söz, sonra da bu sözü hiçe sayarak başkaldırışınızı da unutmamalısınız. Okuyoruz:

“Hani sizden kesin söz almıştık, Tur’u üzerinize kaldırarak ‘Size verdiğimizi kuvvetle tutun ve dinleyin’, dedik. Onlar ise ‘dinledik ve karşı geldik’ dediler. Kâfirlikleri yüzünden buzağı sevgisi kalplerine iyice işledi.”

Bu ayetin baş tarafında yahudilere seslenilerek onlara eski hareketleri anlatıldıktan sonra, müminlere ve bütün insanlara dönülerek yahudilerin vaktiyle sergiledikleri davranışlar açıklanıyor. Böylece ayetin ilk bölümünde kullanılan ikinci şahıs zamiri son kısmında üçüncü şahıs zamiri ile yer değiştiriyor. Daha sonra Peygamberimize seslenerek, yahudilerden sormasını istiyor: “Sizin imanınız nasıl bir iman ki sizin bu kötülüklerinize engel olamıyor. Yoksa size bu kâfirlikleri imanınız mı emrediyor?”

“De ki; ‘Eğer inanıyor iseniz, imanınız size ne kötü işler emrediyor!”

Burada bir parantez açıp yahudileri tasvir eden şaşırtıcı şu iki ifadeyi irdeleyelim: “İşittik ve karşı geldik”, “Kâfirlikleri yüzünden kalplerine buzağı içirilmişti (sevgisi kalplerine yerleştirilmişti.)”

Önce ilk ifadeyi ele alalım. Yahudiler aslında “işittik” dediler, “karşı geldik” dedikleri yok. Buna göre bu söz acaba neden onların dilinden naklediliyor? Bu ifade sessiz realitelerinin sanki seslendirilmiş bir realiteymişçesine canlı bir tasviridir. Yani onlar dilleri ile “işittik” dediler, fakat davranışları ile de “karşı geldik” dediler. Dille söylenen söze anlam kazandıran şey pratik realite, uygulamaya yansıyan davranıştır. Bu anlam ağızdan çıkan sözden daha güçlüdür. Bu canlı tasvir, bize şu önemli İslâmî prensibi dolaylı biçimde, ima yoluyla anlatmaktadır: Pratik, uygulamasız sözün hiçbir değeri yoktur. Önemli olan amel, yani pratik uygulama, ya da söylenen söz ile pratik hareket arasındaki tutarlılıktır. Hüküm ve değerlendirme dayanağı budur.

“Buzağı kalplerine içirildi (Buzağı sevgisi kalblerine iyice işledi)” ifadesinin göz önünde canlandırdığı kaba manzaraya gelince bu, son derece orjinal bir tablo oluşturur. Onlar, kendileri dışında birinin eylemi ile “içirildiler”. Nedir kendilerine içirilen şey? “Buzağı içirildiler”. Nerelerine içirildi bu buzağı? ” Kalplerine içirildi”. İnsan bu ifadeyi okurken hayalinde şu kaba, yırtıcı, aynı zamanda gülünç ve komik manzara canlanıyor. Kalbe zorla sokulan ve oraya yerleşen kocaman bir buzağı manzarası. Sanki adamlar bu buzağıyı su gibi içerek kalplerine indirivermişler!

Burada Kur’an-ı Kerim’de rastladığımız tasvir edici somut üslubun, anlatıcı ve soyut normal ifade tarzı karşısında taşıdığı üstünlük açıkça ortaya çıkıyor. Bu somut, tasvir edici üslup, çarpıcı Kur’ana anlatım tarzının belirgin bir özelliğidir.

 

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.