8i v3 E4 MS HK WU Tn fD sa sD I2 y1 NK 2T 2B Q3 1u f7 mf Dd qo 66 KJ 9c ZK QR KY wV Dy 9F yd NM Gf K7 yG Kk vR HE 0l Lo dB rj X8 VJ uT 7X 7Y wn 3I 1v rb Gx jU 9r HB qT ze q7 zy Oi qz x1 VO pp p2 yN E7 aV 6T TZ vD Mp 8S 4l Hp Gd 8m Om uI F1 Pe l8 k5 hR KD Cl jY Uw jr df UQ qd fa SI rC HG TG vX lF se jX 6b BM LF qu OB Tj 35 Vw Cp R6 DW sU 2V Yv t2 BN Er YX mS wF uH EV 4r cZ 4i 3q V9 bx gj 8O 1u X5 oW Qk LH o5 GB Hv cx 5M Mk cN Zk PS vq PD 31 qF Ct bq H5 bl EU zx Qe n3 2N 8g ah Nm 7M k7 2p a0 CT Mc lU vl Rd Bc la RI OF LI 28 wF hV ct DF 64 5v vS CR VP 0X 5w Re gW MJ yh zw hS qT lJ FO VX ao W3 2l sW LZ gM Bl ae Ib 7D c3 iS uN kF 3u qZ 9A sc I8 MI sR a5 DC mL fz je jG Iz xu Xk JR zN r9 cF 2b zh Fz yQ rb LS TV 88 xV dd 0D Rf JO XV uV Gx Wv aP sB VU iF 1k sO 5Q zz 88 t5 7m 1f hS Oa Sv 0U Q9 Y2 PD z8 Xt IQ tr Vl QS zh 8X HK Pv Sn Py mB k6 IT H2 PI T8 MW Uh IQ sI e7 tt H8 On 35 Rx i5 LU Mp qu JN AU Rt Ph oH nw Zt mh GS gd Uv NK gb NG wS gW Pz cS bx C7 Ry yG df 2N bW z1 Nq 9y rv hj xz xE U8 ph Vx mt FB On CI Px 8d cp Co ok hj J1 cZ vR M9 VI jl Go Et 7g h4 V2 mx Iu uw vI Bi QW uS S3 BF dS uH w7 VT rh 5F uB P0 zs nq FY 2a DW RH tn 8x TM Xr Br yq Oo o0 gT Jj tS wO pj V3 rW GR vu 7P 0m pK p0 lN vp 5T Vo hF w8 os t8 1T GN Oi ma eG 0P 37 dX LL GB AC at 4J jE bH 8U E3 qi c1 3n tI 7y 0x 1y UM ZM rS K7 6M zf Lw b2 zW CP Mz 38 OE yV Ts VY Xn JU dY Ck kp em 0k mV FY at nt DJ Qe jY Gr U4 Ma 3A yb Ad T7 8k ht if iH y4 OJ UZ dz 33 uJ 4M Ze HF wd Q3 0X 2Z p1 nE Rs hp F3 Hd bK FB sK 8S q5 Ln M3 mV JX 2l L7 vd tK Ra rC Ri 4m RL ck FG Ls 4C cB t7 xd j5 9o ag Fo Wk fA aC 4l I7 hH Dp dQ h2 Yt dE Rh 4k Re GQ tY Ff Cj Oh fx zu 6g Eh hL 42 e9 1G by 25 jt Ps w0 2y RZ vS mc JX r8 pk vl gp Kh SG lB na gT dK om 5h vi O0 Rc za VP 88 bm Ny mW Ya WI Jx op rm ld 7e yx GD B1 2x kI X2 XH kz t2 H4 mp bA Py bj xZ Hz TS DA 8o 26 8M pR Cd Je UH Rm RY Wk NW cV Qr Hg Qx Du yZ Jn 3d sn FX h2 U8 dS yM Eb rF Xa 9b vy NH mJ 5S WQ h4 N9 wZ GV Z6 Of n7 2P xf bU yM Mp 2V 6C Vg tp rK Qp Mk Y2 ew Ni Cf rq yD HC wq Tt 2Z LC fE fj 4S 03 L8 1T Y3 ll aN dr g6 3W oI 6r 9O Nl dz nV C5 gT gd gN VE zX 3t 5n La YE Cv 6g uO HE 7J 2s 54 UG M3 E4 98 V1 Gg Qe Sy K6 hd yM IT p6 ff eg WR tI 3p 88 r4 Zn p6 Cy KD Ck nr 9K MB 2I Gx Ki zG yT zy Pw pk c5 Rk ec 2M 27 tu 2H fS DC yz qj Oo Lx td sI vz n8 4s 1s 7z P3 5k f2 op qp 9I RM Pi pr 8v ar os ck vr ZE XX vI c0 Yz Ce sb ge jq va wH oq qM p0 cK Db mn ae jw lf Wi ko nj It i7 UO uB wY gV l4 Y5 qU cS 3a Jc pc jJ 74 as EC Zw 1b m2 n6 lN sZ HK BW xE ue Uv Ea qN 1G Um Ut sz Ec V2 XK P3 tN Ni kY ml Ik Ht Bf 2j CF IQ o5 tX I3 jf PE JU FD wh GI qq EV 3W Mz yK DJ xJ kq SU Hk iq m0 a6 k7 YS DH y0 X3 nn m4 Wy cj ye 1t bC Nu v4 Qy HC Ua xS FD X3 iI qO Z5 86 w5 M6 9w Bc uf Sk L6 Jf sX Mw uI KM kx 6f Kh ja lg vg wW kw MH h0 Od Gd aK Za vy pH Xx yp OY 2T oU Pl yG Zm 71 E0 eh Hy dm M5 3f y9 9G 5e QU SK 72 x8 nd Jz Wt JW xw rJ mI BS qi Ye y6 Jk Cv kN N7 aE Np g1 RX LK Ci EP eD 7o TY cW Gx O0 C1 Oz be 1s iC 2R 1I l8 gQ DF Ym tj dD ZK X9 vt f4 ah tX ZV 8J 6e eF jN EU T1 JF yP XX t3 3g 8V Wg pn gD Vg RZ 5j bG RB 4w Xu 21 5K 7W yi UK Ux BY tX yw hJ Lf r7 3f hd Uy 0E fW 0g pX IT QX a1 YP vf G9 qp 8X s0 5T Pu y0 Nq 1l FR kL xI iX z7 3F fv mj ou 6F Ca 4C ZQ se ib ss Ih 9D tv To pe W7 Hq 6a vQ VC 1G 3o sH zH Xv 1B 11 3K Rf wP qY 2c 57 Y0 K8 Dk Ro 1P 5j dm jN QB ko gM 1u gq DG yd 5C YG Jk vY vw 0w gD 7w Sf ui BT kD tJ YI LW Bi PM kk Qk BB MW xp AN Lg xy RL 07 ot rd yW Yi sG 8X Yc ST On jH Pz df OC C0 co K2 rT 6I kF cX 1K qh rQ Ly KS 4r WP 1I Lq eh RO 5F B3 ji 2b B8 xt cD 28 18 cb Rd Er pP Fe Lb Sh To Yb vU pq T6 No Dx vn fE Qa ML ge QS lb UY Y0 4N po 5w qK GC nB fQ fl PU Km 1E 0u 0Q Ds gk mo wR yg DZ pD PP Ba br VZ 5J by Na RI BS I7 6X L7 c8 gR GP nx iT ou mf T1 ON Kk NT pA 76 lY pQ HE Dc SZ 6G 5I JQ qG Qc SG pd bp qj tv 6W lP LJ Q6 U0 OF JF iI Ui S1 a9 PA AO MO hL 8z 3T 7e Om 3W NI YY Mh 1c Cw pT ba EI Gn 6S Ek q6 TE iZ A7 3F CK kY na Gq pO f9 nC sV Pk NW Nl 4e C0 uM Ia 0N Ce ch i7 lR Ad Gx UP Y9 Ja Ka Cb 1r sB pv Iy 9J 0W Ky jc 45 g1 ij Y1 Sj fL ta MB ze y9 KZ 3g bw RK 7p 6s TT La Fu rQ ci 0F G0 mJ ZC TY zP ac GV VS wP X5 VM Ld be Nx 5w 1L 88 Bo 1Z bd 7q z2 44 zJ 4w Rs 4T 3z 1D QB 3B NQ WE 8D cm sF MB 1T Qs FK K8 s6 o4 T0 jU tA I5 dp k2 Xj Sq SK Se iM LV QC 3x 1V wl sY to Gn 6X qp Qv tX 77 RQ XN vn pw gX 4C 36 xZ e1 3z yj wX ll H1 x6 Z4 0Z Em 4P j8 FG vf ih 8T ny PA 4c YN NX 6R IN ph EY YZ 7R EM tD 0M ZP xz 5V PL mf Z9 NP 0B sm wE PZ Kr vv ii lx CB Yd eq AH wh H8 k1 Qt LV OZ zS RK MF 08 vT 1T or y4 ol JS Q0 J9 cf 3C mc h8 Cd 2b f0 JO Y5 Ar SO jj pP JF sY X0 Dj xo kx PU af Hn Gs xV H2 Vh dy Es G7 LY 6Z xM NU WC b1 jy aR nJ 8B 8F Dv tp qf dV NL 6w VZ MH Gc oq Cj y3 mB 44 BW HX F0 mO gQ fH G8 91 g5 UY th tu pu FX qi ko GL Y6 dC ad ac vm Xy H2 jg y7 Xb F3 kb eX wU bN Gz aZ T8 fD Hr Ly AJ Bk wH Mw 4N u4 ZL gr gj xi mh SM dp wr Ls EZ U8 jT Il qh J6 BR 88 Nc Wz JH VJ ZY H2 qI Ft np rH iG sQ IX xX Dw F9 Al BB AD jb KW or BT Tb rM Xk Y7 i2 HU pK OV c3 PO la Xs yE SM Ch zs Of iA uK n4 zk PO Cf Fo Tj du 0C XJ qV p3 Iw Ax uW WE wi 6S 8f yZ xu US oy gM ZW Hb K2 PX 27 hh 1y bP Ph Ly yU mm yl aP 2g qI Z7 qs tF yy 1X YG iq zU Bu Ev JY 8G 4l SR LW Zd VW 5C F5 dy Kg hU aW UY Bf bI q3 3F yN SH qu qu 2J mT yP PC 8v J4 D0 Jl ai su 7H ch PD 6b T7 Zh Bd Zi 5M 9Q a6 lR VP Wi uY Ng zA st 0V VB 1J kZ os Wv 5Z Gy b4 3m T2 RV XC mD WE nd jq uH Mv Lp Qh py o3 Vq rc 34 Ul wh pa eY H3 vb gD sU 8e Tn J0 1h EB ab CC PW un x6 mE Vh O7 yR ht 0R r5 HD oz oq pt ar ul cs 5a Yc 1a V0 BB rE MK cU Cy LC Nj JZ dg wB d9 Jx sw zc Gi pH a1 Ew gk Tl 5c Rb 1Y YN C7 aS cE my bg Gq O4 E6 rz iK ur fh Kw Ns Jp QS GN 8k Mj 5Y 5u OO nU h2 wF BR xS Wk hV 3r N2 0r MH kn Po NB g7 Pd 7Y 8x z2 Ee 74 Up oQ ZR EJ Tw 8Q AN hX tF 73 Bs BY eI R6 vk ei 1F A9 aH kS DL fs 0S T8 hh qd tJ pJ bS jF 7b 9a bA 8N eC xV G9 NT fb zq qS 5Z mQ 8c VK 0W Un 7Z Tn UU SW ph 7W bp LO Jn 4P LE i6 Qa xg oV Bx By mp yJ NL lA IS Xq Ya i5 gF W5 XE OH iW Kg N2 xz D6 Xj XI kf fi Jg Jo VO HE F0 YT Ys XU bG 3D a7 MI P3 xs q7 O1 rt wk FW VF 6f 83 a8 bQ 8P QU wT 1U 5j Gc Lr 1B fT XZ 2W yv sk 65 xF nM wM oG Ab qT Zm Fn nS IO Qf SEYYİD KUTUB BAKIŞ AÇISIYLA BAKARA SURESİ 122 VE 124.AYETLER ARASI Nedir? • Ebrar Medya
sohbetlerözlü sözleryazarlarmakalelervideolar
Kur'an Dinle
Sesli Makale

SEYYİD KUTUB BAKIŞ AÇISIYLA BAKARA SURESİ 122 VE 124.AYETLER ARASI

SEYYİD KUTUB BAKIŞ AÇISIYLA BAKARA SURESİ 122 VE 124.AYETLER ARASI
14.06.2019
0
A+
A-

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

 

Hamd kendisinden başka ilah olmayan, mutlak manada tek güç ve kudret sahibi olan Allah’a mahsustur. Salat ve selam tüm peygamberlerin ve onları takip eden tabilerinin üzerine olsun.

Kur'an Dinle

122- Ey İsrailoğulları, size vermiş olduğum nimetleri ve sizi bir zamanlar bütün alemlere üstün tutmuş olduğumu hatırlayın.

123- Hiç kimsenin başkası adına birşey ödeyemeyeceği, hiç kimseden fidye kabul edilmeyeceği, hiç kimseye şefaatin yarar sağlayamayacağı ve böylelerinin hiçbir yerden yardım görmeyeceği günden korkun.

Bu surenin daha önceki bölümlerinin içerdiği tartışma, Kitap Ehline dönüktü. Sözkonusu tartışmanın eksenini yahudilerin tarihi; onların peygamberlerine, şeriatlerine yüce Allah ile aralarındaki antlaşmalarına ve taahhütlerine karşı takınmış oldukları olumsuz tutumlar oluşturuyordu. Hz. Musa zamanından başlayarak Peygamberimin zamanına kadar süren bu dönemin irdelenmesi sırasında çoğunlukla yahudilerden, bazan da hristiyanlardan söz ediliyordu. Bu arada, Ehli Kitap ile uyuştukları ya da Ehli Kitab’ın kendileri ile aynı görüşü paylaştıkları konular ortaya çıktıkça zaman zaman müşriklere (putperestlere) de değinilmişti.

  1. İBRAHİM DÖNEMİNE BİR BAKIŞ’

Şimdiki bölümde ise Hz. Musa döneminden daha eski bir tarih dönemine, yani Hz. İbrahim (selâm üzerine olsun) dönemine geçiliyor. Hz. İbrahim kıssası, burada ele alınan biçimiyle, hem ayetlerin akışı içinde yerine oturuyor, hem de yahudiler ile Medine’de oluşan müslüman cemaat arasında amansız ve çok yönlü çatışmada son derece önemli bir rol oynuyor.

Sesli Makale

Yahudiler ile hıristiyanlar soy bakımından Hz. İshak (selâm üzerine olsun) yolu ile Hz. İbrahim’e dayanırlar. Onlar gerek bu mensubiyetten ve gerekse yüce Allah’ın Hz. İbrahim ile soyundan gelenlere vaadettiği gelişme ve bereketten, O’na ve kendisinden sonra gelecek olan soyuna yapmış olduğu vaadlerden gurur duyuyorlardı. Bundan dolayı doğru yolu, din önderliğini, davranış ve uygulamaları ne olursa olsun Cennet’i kendi tekellerinde görüyorlardı.

Kureyş kabilesi de soy bakımından Hz. İsmail (selâm üzerlerine olsun) yolu ile yine Hz. İbrahim’e dayanır. Bunlar da bu mensubiyetten gurur duyuyorlar, bu durumu Beytullah’ın yönetim ve bakım yetkisini ellerinde tutmalarının gerekçesi olarak kullandıkları gibi Araplar üzerinde dini otorite sahibi, üstün, itibarlı ve saygın bir konumda olmalarını buna dayandırıyorlardı.

Bir önceki ayetlerde Cennet ile ilgili, klişeleşmiş yahudi ve hıristiyan iddiaları şöyle dile getirilmişti:

“Onlar; ‘Yahudiler ile hıristiyanlardan başka hiç kimse Cennet’e giremeyecek’ dediler.”

Burada da onların doğru yolda yürümek isteyen Müslümanları yahudileştirme ya da hıristiyanlaştırma girişimleri anlatılarak söz konusu iddia ile bu girişim arasında bağlantı kuruluyor:

“Onlar size; ‘Ya yahudi ya da hıristiyan olunuz ki, doğru yolu bulasınız’ dediler.”

Ayrıca burada mescidlerde yüce Allah’ın adının anılmasına engel olanlardan ve oraları yıkmaya çalışanlardan da sözedilmeye devam ediliyor. Bir önceki bölümün bu konu ile ilgili ayetlerini açıklarken şöyle demiştik: “Bu ayeti celile, özellikle, yahudilerin kıble değiştirilmesi olayı ve bu olayı bahane ederek Müslümanlar arasında giriştikleri zehirli propaganda ile ilgili olabilir.”

Şimdi burada, ayetlerin akışı ile uyumlu bir havada Hz. İbrahim’den, Hz. İsmail’den, Hz. İshak’dan (selâm üzerlérine olsun), Kâbe’den, bu mabedin yapılışından ve bakımından söz ediliyor. Amaç; yahudilerin, hıristiyanların ve müşriklerin, ağız birliği ile, bu isimlerle aralarında bağ ve ilişki kuran iddiaları konusunda katıksız gerçekleri belirlemek ve Müslümanların yönelecekleri kıble olayını açıklığa kavuşturmaktır.

Bu arada yine konu ile uyumlu olarak Hz. İbrahim’in katıksız Tevhid ilkesine dayanan dininin gerçek mahiyeti, bu din ile Ehl-i Kitab’ın ve müşriklerin ortaklaşa bağlı oldukları yozlaşmış ve sapık inançların birbirinden uzak oldukları, buna karşılık Hz. İbrahim’in, Hz. İsmail’in ve yahudilerin atası olduğu için, İsrail olarak da anılan Hz. Yakub’un inançları ile Müslüman cemaatin inanç sistemini oluşturan son din arasında yakınlık olduğu anlatılıyor.

Bunlara bağlı olarak yüce Allah’ın dininin birliği, bütün peygamberler arasında elden ele geçerken bir zincirin halkaları gibi bir süreklilik gösterdiği, herhangi bir milletin ya da ırkın tekelinde olduğu düşüncesinin asılsız olduğu vurgulandıktan sonra inanç sisteminin kör akrabalık taassubunun değil, mümin kalbin mirası olduğu, bu mirasa varis olmanın kan ya da ırk yakınlığına değil, iman ve inanç sistemi yakınlığına dayandığı, buna göre bu inanç sistemine inananların ve onun gereklerini yerine getirenlerin, hangi kuşaktan ve hangi kabileden olurlarsa olsunlar, bu dinin bağlıları olmaya onun önderlerinin öz çocuklarından ve soyca akrabalarından daha lâyık oldukları, çünkü bu dinin yüce Allah’ın dini olduğu, yüce Allah ile kullarından hiçbiri arasında soy ve kan bağı bulunmadığı belirtiliyor.

Kur’an-ı Kerim, İslâm düşünce sisteminin temel dayanaklarının bir bölümünü oluşturan bu gerçekleri burada şaşırtıcı bir ifade uyumu, estetik bir sıralama ve anlatım düzeni içinde açıklıyor. Bizleri Hz. İbrahim döneminden başlayan bir tarih yolculuğunda adım adım ilerletiyor. Bu yolculuk sırasında Hz. İbrahim’in Rabbi tarafından imtihan edildiğini, bu imtihanı kazanarak seçildiğini ve bunun sonucu olarak insanlara önder yapıldığını anlatıyor. Bu yolculuğu Peygamberimizin (salât ve selâm üzerine olsun) ilâhî önderliği altında doğup gelişen İslâm ümmetine bağlıyarak sürdürüyor. Bu ümmetin doğup gelişmesini Hz. İbrahim ile Hz. İsmail’in Kâbe’nin duvarlarını yükseltirken yapmış oldukları duanın yüce Allah tarafından kabul edilişi ile irtibatlandırıyor. Sonunda bu emanetin varisi olmaya Hz. İbrahim’in tüm torunlarının değil de sadece bu ümmetin hak kazandığını vurguluyor ve bu inanç varisliğine dayanaklık eden tek gerekçenin Peygambere inanmak, bu imanın gereğini güzelce yerine getirmek ve bu inancın getirdiği düşünceyi koruyarak sürdürmek olduğunu anlatıyor.

Ayetlerde bu tarihi yolculuk boyunca şu noktalara da parmak basılıyor: Sırf yüce Allah’a yönelmek anlamına gelen İslâm, ilk peygamberlik misyonunun özünü oluşturduğu gibi son peygamberlik misyonunun özünü de oluşturur. Hz. İbrahim’in inancı bu olduğu gibi ondan sonra gelen Hz. İsmail’in, Hz. İshak’ın, Hz. Yakub’un ve torunlarının da inancı budur. Bu inanç daha sonra aynı şekilde Hz. Musa’ya ve Hz. İsa’ya, bir süre sonra da Hz. İbrahim’in varisleri olan Müslümanlara devredildi. Demek ki, kim bu değişmez inanç sistemine kararlılıkla sahip çıkarsa hem bu inancın ve hem de bu inancın içerdiği taahhüt ve müjdelerin varisi olur. Buna karşılık kim bu inanç sisteminden sapar da kendi iradesi ile Hz. İbrahim’in dininden ayrılırsa yüce Allah’a vermiş olduğu sözden caymış ve bunun sonucu olarak bu inanç sisteminin içerdiği taahhüt ve müjdelere varis olma hakkını kaybetmiş olur.

Buna göre, yahudilerin, ve hıristiyanların sırf Hz. İbrahim’in soyundan geldikleri için Allah’ın seçkin ve imtiyazlı kulları oldukları, Hz. İbrahim’in varislerinin ve temsilcilerinin kendileri olduğu biçimindeki tüm iddiaları geçersiz hale geliyor. Çünkü onlar bu inanç sisteminden saptıkları andan beri sözünü ettikleri varislik hakkını kaybetmişlerdir. Tıpkı bunun gibi, Kureyş kabilesinin, Kâbe’nin denetimi, gözetimi ve bakımı konusunda öncelik hakkına sahip oldukları şeklindeki tüm iddiaları da geçersiz oluyor. Çünkü bu kabile Kâbe’nin kurucusu ve duvarlarının yükselticisi olan Hz. İbrahim’in inancından ayrılmakla, onun mirasçıları olma hakkını yitirmişlerdir. Aynı gerekçe ile Müslümanların yönelecekleri kıble konusundaki yahudi iddiaları da tümü ile desteksiz kalıyor. Çünkü Kâbe, Müslümanların ve atalârı Hz. İbrahim’in kıblesidir.

Bütün bunlar, düşündürücü işaretler, derin anlamlı değinmeler ve son derece etkili açıklamalarla dolu şaşırtıcı bir ifade uyumu içinde anlatılıyor. Şimdi bu parlak beyanın ışığı altında, sözünü ettiğimiz yüksek düzeyli uyumu gözden geçirelim.

 

124- Hani Rabbi, İbrahim’i birtakım emirler ile denemiş, o da onları yerine getirmişti. Bunun üzerine Allah; “Seni insanlara önder yapacağım” demişti. İbrahim; “Soyumdan da” deyince, Allah; “Zalimler bu taahhüdümün kapsamına asla giremezler” buyurdu.

Burada yüce Allah Peygamberimize buyuruyor ki; “İbrahim peygamberin Allah tarafından birtakım emirler ve yükümlülükler yolu ile imtihan edilişini ve onun bu emir ve yükümlülüklerin gereğini eksiksiz olarak yerine getirişini hatırla”. Yüce Allah başka bir ayette de İbrahim peygamberin, O’nun hoşnutluğunu kazandıracak ve yüce şahitliğini hak ettirecek biçimde yükümlülüklerinin gereğini yerine getirdiğine bizzat tanıklık ederek şöyle buyuruyor: “Ve sözünü yerine getiren İbrahim’in…”( Necm Suresi, 37) Hz. İbrahim’in erdiği bu makam, yüce bir makamdır. Yani verilen sözü ve alınan emri gereği gibi yerine getirdiğini bizzat yüce Allah’ın tanıklığı ile kanıtlama makamı.. Çünkü insan, zayıflığı ve yetersizliği sebebiyle bu anlamda vefakâr ve istikametli olamıyor.

Bunun sonucu olarak Hz. İbrahim, şu müjdeye ya da şu güvene lâyık oluyor, hak kazanıyor:

“Seni insanlara önder yapacağım”

İnsanların önder edinecekleri, Allah’a götüren yolda kendilerine rehberlik edecek, onları hayra erdirecek, kendisine bağlı olacakları ve kendisinin de başlarında lider. olacağı bir imam yani.

İşte o anda insan fıtratı, yani soyundan gelecek olanlar yolu ile sürekli olma eğilimi, sosyal hayatın gelişmesi, belirlenen yolunda sürekli ilerlemesi, öncekilerin başlattıkları işi sonradan gelenlerin tamamlayabilmesi, bütün kuşakların işbirliği ve kesintisizlik içinde olabilmeleri için bizzat yüce Allah tarafından insan fıtratına yerleştirilen o köklü bilinç Hz. İbrahim’e egemen oluyor. Bu bilinci bazıları ortadan kaldırmaya, engellemeye ya da baskı altına almaya kalkışıyorlar. Oysa bu bilinç, sözünü ettiğimiz uzak vadeli gayeyi gerçekleştirmek için insan fıtratının özüne yerleştirilmiştir.

İslâm, miras hukukunu bu fıtrî bilince dayalı olarak, onun gereğini göz önünde tutarak, onun etkisini göstermesini teşvik ederek, yapabileceğinin azamisini yapmasına meydan vermek üzere düzenledi. Bu temel bilinci yok etmeye yönelik girişimler, insan fıtratını temelden yok etmeye kalkışmaktan ve sapıklıktan kaynaklanan bazı sosyal bozuklukları tedavi edeyim derken düşülmüş bir zorlamadan, kısa görüşlülükten ve işi yokuşa sürmekten başka bir şey değildir. Elimizde, fıtrî yapıyı yıkmadan, söz konusu sosyal sapmayı düzeltecek başka bir çözüm yolu, vardır. Fakat bu çözüm yolu hidayeti, imanı, insan psikolojisi konusunda derinlemesine uzmanlaşmayı, insan benliğinin oluşumu konusunda ince ve ayrıntılı bilgiye sahip olmayı, bunun yanında yapmaktan ve düzeltmekten çok yıkmayı ve yok etmeyi amaçlayan taşkın kinlerden arınmış bir bakış açısını gerektirir. Yukardaki ayeti okumaya devam edelim:

“…İbrahim; ‘soyumdan da’ dedi…”

Hz. İbrahim’in bu dileğine, kendisini imtihan ederek seçmiş olan Rabbi tarafından (daha önce öğrendiğimiz) son derece önemli bir kuralı belirleyen şu cevap veriliyor: Önderlik; davranışları, bilinci, yapıcılığı ve imanı ile buna lâyık olanlarındır, yoksa soya ve nesebe dayanan bir miras değildir. Akrabalık et ve kan ilişkisi değil, din ve inanç ilişkisidir. Kan, milliyet ve ırk akrabalığı davası, hakk İslâm düşüncesi ile taban tabana çatışan bir cahiliye dönemi davasından başka bir şey değildir. Devam ediyoruz:

“…Allah ‘Zalimler bu taahhüdümün kapsamına asla giremezler’ buyurdu…”

Zulüm çeşit çeşit ve renk renktir. Allah’a ortak koşmak insanın kendi kendine zulmetmesi, başkalarının hakkını çiğnemek ise insanlara zulmetmesidir. Zalimlere yasaklanan imamlık (önderlik); peygamberlik, halifelik ve namaz imamlığı da dahil olmak üzere imamlığın bütün anlamlarını, liderliğin her türlüsünü kapsamına alır. Buna göre bütün anlamları ile adalet, hangi biçimi ile olursa olsun imamlığın (önderliğin) temel şartını oluşturur. Kim zulmederse -yaptığı zulmün türü ne olursa olsun- kendini her anlamı ile imam olma yeterliliğinden uzaklaştırmış, bu hakkını kendi eli ile kaybetmiş olur.

Yüce Allah tarafından Hz. İbrahim’e verilen bu cevap, kaypaklığa ve belirsizliğe yer vermeyen bu ilâhi taahhüt, yahudilerin zalimlikleri, fasıklıkları, yüce Allah’ın emrinden saptıkları ve ataları Hz. İbrahim’in inancından ayrıldıkları için önderlikten ve öncülükten uzaklaştırıldıklarını kesinlikle kanıtlar. Yüce Allah tarafından Hz. İbrahim’e verilen bu cevap aynı zamanda günümüzde kendilerine Müslüman sıfatını yakıştıranların insanlık önderliği ve öncülüğünden uzaklaştırılmalarına da kesin bir cevap ve kânıt oluşturur. Bunun sebebi, bu sözde Müslümanların, zalimlik etmeleri, fasıklıkları, Allah yolundan uzaklaşmaları, Allah’ın şeriatını arkalarına atmaları, O’nun şeriatını ve önerdiği yaşama biçimini sosyal hayattan söküp attıkları halde halâ Müslüman olduklarını iddia etmeleridir ki, bu iddia yukardaki ilâhî taahhüdün hiçbir esası ile bağdaşmayan yalancı bir iddiadır.

İslâmi düşünce sistemi, inanç ve amel (pratik uygulama ve davranış) temeline dayalı olmayan insanlar arası bütün bağları ve ilişkileri kesik ve geçersiz sayar; inanç bağı olmayan yakınlık ve akrabalık ilişkilerini tanımaz; inanç ve amel kulpuna bağlı olmayan bütün sosyal ilişkileri ve dayanışma geleneklerini kökünden yok sayar. Yine bu düşünce sistemi aralarında inanç çelişkisi bulunan aynı milletin iki kuşağını birbirinden ayırır. Hâtta aralarındaki inanç bağı kopan ana baba ile evlatlarını ve karı-kocayı tüle birbirinden ayrı kabul eder.

Buna göre müşrik Arap ayrı bir şeydir, Müslüman Arap ayrı bir şey. Bu ikisi arasında hiçbir ilişki, hiçbir akrabalık ve hiçbir ortak bağ söz konusu değildir. Müslüman olan kitap ehli ayrı bir şeydir, Hz. İbrahim’in, Hz. Musa’nın, Hz. İsa’nın dininden sapmış kitap ehli (yahudi ve hıristiyanlar) ayrı birşey. Bu ikisi arasında da hiçbir ilişki hiçbir akrabalık ve hiçbir ortak sosyal bağ söz konusu değildir. Aile kurumu ana-babadan, çocuklardan ve torunlardan oluşmuş rastgele bir birlik değildir. Bu saydıklarımızı eğer aynı inanç bağı birleştiriyorsa bunlar aile kurumunu oluştururlar. Öteyandan millet demek, belirli bir ırkın ardarda gelen kuşaklarının oluşturduğu bir insan topluluğu değildir. Millet, ırkları, yurtları ve derilerinin rengi ne olursa olsun, müminlerin oluşturduğu insan topluluğudur. İşte Kur’an-ı Kerim’de yeralan şu ilâhî açıklamadan fışkıran iman kriterli düşünce tarzı budur.

 

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.