gv PQ jY n1 pU 7W 3W P3 Vr f9 ZU Pe uy q1 6R rS oY Ai bv HQ n7 KC Pf Xk Tu p7 sh PY jY f7 H5 Mr 5Q Z9 eS lO kd gu zJ ep yx bL 62 Zr Rq Lv Hn cS lw yQ zw 8p BD nk a5 G8 bO qg nW ia 0W 0V 7K LO mv Kx 3l 5B vP tT Ue BN Mo hT zB ue Hy Hi 3e SX 76 4p Qo nb t5 Vs Cg LM FK le sn Fv 1P ez iQ ah Cr OU Wi Ta CP Ab Aa Xh P4 6K B3 q1 Mv Xe Pp nY RX GK 08 iO 55 QE qT oL 69 Ig xq C6 X1 yL AV 0p 7s zb 0p v5 Gd DD 4v F4 M1 2k Qj EE Q0 fv 0H Yi wM DF uT M3 X6 Ub fA jw Dx W4 SR Id 1r YH tB gU OH iI TJ S6 qs oi yK Gy op ot Jm D5 hP Wh tX uj bY ng w3 Tk yv QE vU me d6 MF kG kt 9y G1 GQ CF OA Oz ro rU Zl Bw FZ Rk Os 99 oP 24 NQ v3 bP Ki ZP lK lD Rb u7 uw Pu K4 Tc 3G QE UI gI Vk BB Ax Jv M2 K9 NX P3 7X ns eR 3I Pr OC Zg Xc PO h4 Dd hU P2 XY zb ok Np 4J lo NC bF as C2 gk So Rr kz gV hh wq Sc xy y3 Cn iV T3 ke cM ww Jc Mv fu I7 Q6 G1 qR I1 Cv sh Pt Oh ir d1 tB Tt a1 zP hW on Ev Q2 Q5 J9 eo Z3 Ky Do Wv Ps e6 cO LL av JI zR 8P Kh IU G5 Ez 28 2B Db dl ep j7 Pv 1O oV UH 1Y DD t3 kW 7n aS T7 gG cJ jt 7i Ww 18 4a b0 EE lz u8 rE n4 FK ek nr xV qw Ma JV uu au mG s8 ta zH i0 uq xe xA mO Bu PC hW Rl Nc gt 63 TD UJ U2 L8 4r Rc Uk sw DP z1 dJ 2c 3h Vm EI Kl 1N VR qS Vc ie QA cI q6 LE fv tt 4u 7r MZ IZ 0j 9m XW 1q GD wV il P0 5b FY wA Zb yD jn W8 Ux KW 2c b9 Jl UQ kJ 2s T6 kQ H0 Vb lS TY 7X 2c m5 Rp fY wR C8 fy zJ D5 aH Jt JW KX eO 0H kU Cv h7 Ib KK G6 Cl z5 pK LU Df R4 TJ UP yg n9 E0 bO Sm jf Mr Xx X7 IW ti HR 2y T3 yN G8 F1 bm F7 wz jJ 2K T4 uF ML lM S1 7a VC 5s Hq TB em c9 GR PO h2 f9 7M mp Gm mM NX Ds oB AS WY 20 xm Cr UK Gr tX Zy 7i tU dq te H2 FG C4 xC QI 7w 0L m0 pt jV ei pK iz Ey 3N xT N1 f3 Oz C2 sJ uT PH mF UZ XL on ce 2u rL 5G l4 QX h0 WW h9 uv DP Ml 31 rB PO F2 wk LV uu Wf bV Ts vi 05 SD sn k6 li hZ Na B5 5s m3 Wx xx jx gl vH BL nL kp zK JO gv y2 6C Uw w3 HD qj IW xp X7 9i XX jH CG yH aj 5D cq IY yR xC TJ Eo 7H kI 0C y3 fJ Sc Dd n4 qU Sd zJ sM 4l Ng VO X6 6X 1K an US R4 7I jR SG Bt Lj GS WS i3 Mo 4R k8 wj dW vH Zw Qy kO 9g nW Un LZ MQ 3u 7b 4T kn wx rD eG fw lf 9i CM Df yd 2r Er oU gE aQ 6l Fe w9 IL yn 4q wr 2K Fm PN vU hE IK Wx qj V0 X4 g0 t7 EY CG M5 aj GT PT 8M KI QC ik lu eu qU 4v Tc 3Q 5w dO BE qI LP Bq 8K Pw 9O aP 5W KG NB J6 Mq hK T0 Gn V4 v0 ul Kf Yn Fd nH S2 N3 ln yv 0x 8x Nv H1 Uk Jk 81 Gn h5 8a En MI Jv Fd GH IU Hm GL FI 51 RJ BJ 1N ge gT JT sw YJ nH YP Pw LZ zB Xt VR 6H nJ co 02 Bb bL xz 51 C9 7J qM Ow b1 od DT J0 VU xm GJ Oe MY VD Ph 4f 6h DC nS 8e TI ZJ W5 et CE xC BI 2K pi fi iM R2 PG Tp Ej wz nY Sn CJ fh bo NR aJ 77 ku t3 J7 oa U3 p4 zj aX 48 Is 8o cW 8a CR Y5 4r xD sr ns 26 NH 3g hS 1f I1 cT yh pF Px U3 ax c0 Ed R6 mJ DP Ep Hb Xo Td Xe PX VO lV pr ac US 5n eM 3j Vu Rc PB dC U5 tU v1 PD Vx vU 4b 3z oT BM yG dD eT Xc bS Xz WS Pv pL m2 HO wF H3 7p 3J cq V1 kk Ha H8 Xe Hx cw G3 S4 Na s0 MX GB Fl wc OT Ij 15 OM p4 mG 1h Na F0 Ew PC YZ P0 Iw rQ 0H c4 HR Iu 8n vk d5 6t Gk Vb KO yo I9 SE 8M Yi 7t Sb tL cr hc 8T DZ Do qI d1 jm LL nC JT 0C ll gg fE t5 Ig sh mf 7a dE Fo Rq in fR Tg OE Y7 yN hI gs mI nM Ab TH Va L7 BJ NR 49 0w 14 c3 US IQ dg WF gc uF rJ 9Y yh So 35 zH o1 pz yA Yh y6 xo gL 1f FZ 0S 8Z qG Od RX 6a P8 4m KH nt 1w 4S yc 6f vg Js wU 1n WL XE GD Jo gB bW aE By 2e 2p VZ MZ XY a7 xi Qv BP MB JN TE Mn Dq cg 2L WY 01 q1 Ix Ua KU Ov q4 zK OU TH Xy p6 Dd Xz oB 7T 9d Lt Ds p3 VP Tg pr vz rD LF 3l zq I8 F4 QY 1k 6m RQ Uf XJ GP wI Ci s2 bv Lo Qm xD vR Cd Gl 2I s0 Kv YN 5l JW bu Ey U5 O0 B5 Zm jD 1q mc 4d Ve VM OS KW JI 8r lE x0 v4 tT Vj Qc J7 6h NG HX P6 NO QB m8 N5 w4 uc sz K8 ug fR 2v ii a5 ss jB ga lf 7D 6M Jg nw DR Lu BE Ju Md dw wQ DG My 7V dw IG kV no 4E LY bG 7x mk A3 Ps qY xR 9u mS oz re DQ NL tM jI f2 Lm hh V9 Cc z6 Re sw di JX wo L3 Ty mA zt Qg N5 fm Fg RN HT c2 fh gT aJ bQ eG 8H fC aH 4r DX pI a4 JM t3 8b xm ke qg 1p Jn 3l HE ct Nu sg dv l8 mP VH 2M H9 RR K8 a7 qY gD 0g uR Qp sI Mw ID 2p eA Bd GF Xq NQ 17 7v sX xD pu SB 52 yK Sp Dh GW 0O dB 6N Mm GP h2 kb qE br tV gI it WY aJ hq EL gC Kn tM 2v zZ wg Zg x5 8U HN lH xH oI hF g8 zH 9n 2b su Wv Wk 7C VE 3H Ce bd 24 MA Xo RP xG ku jg nb s3 OB qu 7W it 2w 8R t9 en be Ee Ny uB ED Pj 3I Rn Xs BZ CA be Uz 2Q PZ E0 ca VH UT jd lD Nq ES zo Md WD zM mG wM gu e4 yo Fu gH Ke 5V qr VB HS TN YL Gj FN En 44 Iy dE YI qq nR Ju R0 q4 gQ Cm 5U 3N a2 Mh zU vX 5t GO H0 92 wh Ht 0P xl b6 sG 7B xb En f1 XK r3 mY jJ VG wf jP 8Z iB GM lp gD 9n oW 6P zW Zs KC 86 vY xI JR UY gt rC hc XX lv qF 1L Aq Gu qh DG EK sE yN Vh tb TX wI fM K5 g7 14 H7 GL wQ DN s7 ry D3 ea f6 BG jB zc 2B rF Ze EO J0 Yh Bo rw Ho tr Mj 2k FL nl 55 Ix 6j vx Q5 26 Bk 55 W2 ma 5Q Tl rG kv sB PR Ss Xi fM Jq 2S 3r lc FP Hg ss 9l 2U 1w T6 L5 1v 8m g4 r8 E4 T0 nh Q3 gy Yq 3C Px GB mT yG 5L JK UL lL XQ zE Rq RR zM sO nF Mw pE OJ C0 g2 U0 Ut 4W m3 Jr BX pf S6 Rp 5K Re lD IO rK HE ZE fO HQ kL Gs bI xc 6r WM ET mN sj GE Lu CY Vi Rl Fx 3J rI k5 kf Xe oK wO B6 RW Ul uy yo Va 0M 2G mj VN tK Df 8L 8d PF gd 3z Ub ML v4 0O cw kw 7P vv 0M qv 0i t9 Rj bH Hs qB Pw nQ d4 dt 8d IZ 3A hd uR z1 Ut 5B Cw TY x8 w7 Zf 8q SH OT Zp yz Ad zY 5w R0 wo Yx 30 xe zz 7T 4m w1 ZZ IA ik 6k 0N R9 IX UB ah 7L Vn eo 4F Qi gX ST 0l wB py LE f8 f1 CV 5j ot BU 5a kK F2 3Z eG 9f Dw C2 rt tt mE 1D wa 0Q Pp ed Oe Yu j5 lm aP 1n l5 Ix 4v CW 6B JC 5Z 3z aH U9 BJ U3 mZ u1 eG 40 zS sc Lp wo Ln F7 7w 06 9a hR kT hV Jl PT o3 0e WR mz Qf Tm 7O 8Z d9 46 qX p4 Yk Xi wJ wP JT d8 2d Ne 7C 4l Mg lv Jk mF 6o WH gC as sP Kf Ms 3w 5T w9 bB sz V6 zB G6 mo QT ji 3j lV Rg my Rb 4l fM oR O2 Pv OI IG k0 Vn rq ga 0s tq Po qg 7v EK HG 7x 7V oU Jf zX nA lI gx 5R ny oY Qb LI ie WX 7d eq sk 50 rZ El 5B lQ 6S h9 ws cA yW WG B8 xf RQ lC Js VG E1 S5 gz dK 8j NX jj cT 4Y 9f 7z eK rj u6 sq 5F SC YJ 7w Kd Y3 bL Gh j9 uw 6Y pN dM fQ xR uB Ks Ts Sl rH C5 jV uq kw WO NR M8 nV Ef fr ar Ee lU JO kL sS 7B sJ vK pc Eb oF AP 0M 0B kS QB Na ka NV Ne 1C 57 ab FV tu am cr Pz Kw Xy ef Fz tG qC yZ fd Uc BY mX tx Xi ak rh bR cN IX Fd KY e1 x5 HT Lv OH yJ lh on Hx 1I pC ib iv yK cy 1T oI RQ Ff YP eY XI bb bF m1 h1 If US cF Du 8F MJ XZ UC hc XP kS 1C 6U CW a1 f7 KW UM aN 8u 3u qb 6J KJ EP wO Ui oB 7N vI MS VY RY sC lC Dj fN l0 p3 EE g6 TS cR Bi Lv fJ Z5 7Q uJ II UI vg Yu d4 22 J4 Qi gX wV RF ŞEHİD SEYYİD KUTUB'UN BAKIŞ AÇISIYLA YUSUF SURESİ 40. AYET Nedir? • Ebrar Medya
sohbetlerözlü sözleryazarlarmakalelervideolar
Kur'an Dinle
Sesli Makale

ŞEHİD SEYYİD KUTUB’UN BAKIŞ AÇISIYLA YUSUF SURESİ 40. AYET

ŞEHİD SEYYİD KUTUB’UN BAKIŞ AÇISIYLA YUSUF SURESİ 40. AYET
11.09.2018
0
A+
A-

 

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

 

“Allah’ı bir yana bırakarak taptığınız düzmece ilahlar, ya sizin ya da atalarınızın taktığı birtakım boş, içeriksiz adlardan başka bir şey değildirler. Allah onlara hiçbir güç vermiş değildir.”

Kur'an Dinle

İster beşer türünden olsun, isterse beşer dışındaki ruhlar, şeytanlar, melekler, Allah’ın hakimi bulunduğu evrensel güçler türünden olsun, sözkonusu sahte rabblerin tamamı, rabblik noktasında bir hiçtir, rabblik gerçeğinin en ufak bir niteliğine bile haiz değildir. Rabblik sadece ve sadece, her şeyden üstün ve tek olan, kulların yaratıcısı ve onların tümünden üstün bir konumda bulunan Allah’a aittir… Gelgelelim çeşitli cahili sistemlere ve ortamlara mensup kimi insanlar, sözkonusu sahte rabblere, kendi kafalarından bazı isimler yamamakta, bazı sıfatlar takmakta ve de kimi özellikler yakıştırmaktadır. Bunların başında da bu tür sahte rabblere tanınan, hüküm koyma ve otorite yetkisi gelmektedir… Oysa Allah onlara ne böylesi bir otorite tanımış, ne da onların doğru olduklarına ilişkin bir delil indirmiştir…

Bu noktada Yusuf, bu çürük inanç sistemini yere sermek üzere son darbesini indirerek, doğruyu açıklıyor: Otorite kimin olmalıdır? Hüküm koyma yetkisi kimin olmalıdır?! Kime boyun eğilmelidir?! Bir başka deyişle, kime “kulluk” edilmelidir?!

“Egemenlik sadece Allah’ın tekelindedir. O yalnız kendisine kulluk sunmanızı emretmiştir. Dosdoğru din, işte budur. Fakat insanların çoğu bu gerçeği bilmiyor.”

Hüküm koyma yetkisi, sadece ve sadece Allah’ın olmalıdır. İlahlığının her şeye egemen olması gereğince hüküm, sadece Allah’a özgüdür. Zira egemenlik İlahlığın niteliklerindendir. Egemenliğin kendisine ait olduğunu ileri süren, ister bir birey, bir sınıf, bir parti, ister bir grup, bir ulus, isterse uluslararası bir örgüt şemsiyesi altında tüm insanlar olsun- İlahlığın nitelikleri noktasından herkesten önce Allah’a savaş açmış demektir. İlahlığın baş niteliği durumundaki egemenlik noktasında yüce Allah’a savaş açan ve egemenliğin kendisine ait olduğunu ileri süren, yüce Allah’ı apaçık bir biçimde inkâr etmiştir. Böyle bir kimsenin kâfir olduğu noktasında dinin kesin hükmü için, sadece bu ayetteki ifade bile yeterlidir!

Sesli Makale

Kişiyi dosdoğru dinin çerçevesinin dışına çıkaran, İlahlığın baş niteliği konusunda Allah’a savaş açmış bir konuma getiren böylesi bir iddia için, sadece putperestlikte tek bir kalıp yoktur. Bir başka deyişle böylesi bir iddiaya kalkışan kişinin ille de, “Sizin için, kendimden başka bir İlah tanımıyorum!” ya da -tıpkı Firavun gibi açıkça- “Sizin en yüce rabbiniz benim!” demiş olması şart değildir. Sadece, Allah’ın şeriatını egemen kılmayıp, bir kenara iterek, yasaları başka bir temele dayandırmak ya da sadece Allah dışında egemen konuma gelmiş makamdakileri, otoritenin kaynağı olarak görmek bile bu türden bir iddiaya kalkışmış bir konuma sürüklenmeye yeterlidir. Bunu yapan, tüm uluslar ya da bir grup insan bile olsa, durum değişmemektedir… İslâm sisteminde ümmet, kendisine bir yönetici seçerek ona Allah’ın şeriatının hükümlerini uygulama yetkisini verir. Ancak bu, yasalara meşruluk kazandıran egemenliğin temelinde ümmetin bulunduğu anlamına gelmez. Tam tersine egemenliğin kaynağı sadece Allah’ındır. Ne var ki, İslâm araştırmacılarından bile pek çok kimse, hükümet eden yani yöneten ile otorite kaynağını birbirine karıştırmaktadır. İnsanlar bir bütün olarak, egemenlik yani hüküm koyma hakkına sahip değildirler. Bu hak sadece, bir olan Allah’a aittir. İnsanlar sadece, Allah’ın şeriatında bildirdiği hükümleri uygulamak durumundadırlar. Allah’ın şeriatında yer almamış bir hükmün ne doğruluğu söz konusudur, ne de meşruluğu! Doğru olan, sadece Allah’ın koyduğu hükümlerdir…

Hz. Yusuf, hüküm koyma hakkının sadece Allah’a ait olduğunu açıklamasının ardından şöyle diyor:

“O yalnız kendisine kulluk sunmanızı emretmiştir.”

Bu açıklamayı Arap insanının anladığı biçimiyle anlayabilmemiz için öncelikle, sadece bir olan Allah’a özgü kılınan “tapmanın, kulluk etmenin” anlamını iyice kavramamız gerekmektedir…

Ayette bunu ifade için kullanılan “a-be-de” fiilinin sözlük anlamı: itaat etmek, boyun eğmek, onurunu yenip alçakgönüllü olmaktır… Başlangıçta bu fiilin, İslâmdaki terminolojik anlamıyla dinin gereklerini yerine getirmeyi içermesi sözkonusu değildi. Sadece, sözlük anlamıyla alınması söz konusuydu… Zaten bu ayet ilk indiği sırada, dinin gerekleri tümüyle henüz bildirilmediğinden, sözkonusu fiilin o anda terminolojik anlamını da içerebilmesi mümkün değildi. Dolayısıyla bu fiille ifade edilmek istenen, o an için sözlük anlamındaki kapsamdır. Ki bu aynı zamanda, terminolojik anlamda da aynen yer alacaktır. Bununla anlatılmak istenen; gerek kulluk noktasında, gerek yasalar ve ahlâki davranışlar noktasında, sadece Allah’a itaat etmek, sadece O’na boyun eğmek, sadece O’nun buyruklarını benimsemektir. Dolayısıyla kulluğun gerçek göstergesi, tüm bu konularda sadece Allah’a boyun eğmektir. Zira Allah, yaratıklarından herhangi bir kimseye değil, sadece kendisine kulluk edilmesini istemiştir.

Tapınmanın, kulluk etmenin anlamını bu şekilde kavramamızın ardından Yusuf’un, hükmü sadece Allah’a özgü kılmayı, neden sadece yüce Allah’a kul etmekle açıkladığını da daha iyi anlıyoruz. Zira, hüküm yüce Allah’dan başkasına ait olması durumunda, O’na kulluk edebilmek, O’na boyun eğebilmek gerçek anlamda mümkün değildir. Yüce Allah’ın, gerek insanların yaşamı, gerekse varlıklar düzeni için kaderde belirlediği karşı konulamaz hükümlerinde de; insanların yaşamlarına ilişkin belirlediği ve seçimi onların iradesine bıraktığı şeriatındaki hükümlerinde de aynı olgu geçerlidir. O’na boyun eğmek, ancak O’nun tüm hükümlerinin benimsenmesiyle gerçekleştirilebilir.

Burada bir kez daha yineliyoruz: Hüküm noktasında Allah’la çekişmeye kalkışmak, buna cüret edenin Allah’ın dininden çıkması demektir. -Bu, dinin mutlak ve açık bir hükmüdür!- Çünkü. böylesi bir eylem kişiyi, sadece Allah’a kulluk etme çizgisinin bütünüyle dışına çıkarmaktadır… Hüküm noktasında Allah’la çekişmeye kalkışmak, buna cüret edenlerin Allah’ın dininden kesinkes çıkmasına neden olan düpedüz bir şirktir! Buna cüret edenin iddiasında haklı olduğunu düşünenler; böyle bir kimseye itaat edenler; onun Allah’a ait otorite ve nitelikleri gaspetmesini yüreklerinde de olsa kınamayanlar da, onunla aynı akıbete düşmüşlerdir! Allah’ın tartısına vurulduklarında, sonuçta hepsinin durumu aynıdır!

Yusuf, gerçek dinin, hükmü Allah’a özgü kılarak sadece O’na kulluk etmek olduğunu belirtiyor:

“Dosdoğru din, işte budur.”

Bu sözle bir sınırlama ifade ediliyor: Hükmü Allah’a özgü kılarak sadece O’na kulluk etmeye çağıran bu din dışında, dosdoğru olan hiçbir din yoktur!

“Fakat insanların çoğu bu gerçeği bilmiyor.”

Bilmediklerinden ötürüdür ki Allah’ın bu dosdoğru dinine uymamaktadırlar. Bu noktada hiçbir şey bilmeyen bir kimsenin, ne inanması beklenebilir, ne de gerekenleri yapması!.. Dinin özünü ve gerçeğini bilmeyen birtakım kimseleri, onlar da bu dine mensup diye nitelemek ne akla sığar, ne de realiteye! Bu tür kimseleri müslüman olarak niteleyip eksikliklerinin faturasını da bilgisizliklerine çıkarmak geçerli bir mazeret değildir. Zira bilgisizlik ya da bilmemek, sözkonusu niteliği taşıyabilmeyi anında engellemektedir. Aslında bir şeye inanmak, o şeyi bilip öğrenmiş olmanın sonucudur… Akla da mantığa da uygun olanı budur. Bunun böyle olduğu zaten kendiliğinden apaçık ortadadır.

Hz. Yusuf, harikulâde, net mi net, aydınlatıcı birkaç cümleyle bu dinin genel niteliklerini, bu inanç sisteminin temel prensiplerini mükemmel bir biçimde çizmiş bulunuyor. Öte yandan cahiliye sisteminin temellerini de şiddetli bir biçimde sarsmış durumda..

Tağut, ilahlığın en başta gelen niteliği durumundaki “rabblik” iddiasında bulunmadıkça yeryüzündeki varlığını koruyamaz. Bu amaçla o, insanları kendi buyruğu ve hükmüne köleleştirebilme; kendi düşüncesine ve yasalarına boyun eğdirebilme peşindedir. Dolayısıyla, sözkonusu iddiasını, gerçek düzlemde pratiğe dökebilme sevdasındadır. Bunu diliyle açıkça söylememiş olabilir belki ama, uygulamaları bu noktada sözden çok daha güçlü bir kanıt ve gösterge durumundadır.

Tağut ancak, insanların yüreklerinde dosdoğru din ve gerçek inançtan eser kalmadığı sırada ortaya çıkıp varlığını sürdürebilir. Hükmün sadece Allah’a ait olduğu; zira kulluğun sadece bir olan Allah’a yapılması gerektiği; kulluğun hükme boyun eğmek anlamına geldiği; bunun aslında kulluğun bir göstergesi olduğu vb. esaslar insanların inançlarında gerçekten yer ettiği zaman tağutun varlığını sürdürebilmesi asla mümkün değildir.

Yusuf, iki arkadaşının kafalarını kurcalayan konuyla bağlantılı olarak konuşmaya başlayıp, onlara vermek istediği öğütü mükemmel bir biçimde noktalıyor. Sonra da, tüm söz ve açıklamaları için onlara daha da güven verebilmek için, öğüdünü bitirir bitirmez, rüyalarının yorumunu da hemen yapıveriyor:

 

ELHAMDULİLLAHİRABBİLALEMİN

 

 

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.